Σκοπός της διπλωματικής αυτής είναι να αναφερθούν οι τρόποι που μπορούν να αξιοποιηθούν τα θρησκευτικά μνημεία της πόλης μας ποιμαντικά. Στο πρώτο κεφάλαιο της διπλωματικής εργασίας θα εξεταστούν οι ορισμοί «ποιμαντική», «ποιμαντικό έργο», «θρησκευτικά πολιτιστικά μνημεία» και η σημασία της έννοιας του χώρου. Δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στον τρόπο με τον οποίο ασκείται η ποιμαντική μέσω των θρησκευτικών μνημείων, τα οποία αποτελούν και πολιτιστικά μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς. Στο δεύτερο κεφάλαιο θα γίνει λόγος για τα θρησκευτικά μνημεία της Θεσσαλονίκης και θα καταταχθούν σε κατηγορίες. Η Ελλάδα διαθέτει έναν από τους πιο αρχαίους πολιτισμούς στον κόσμο, ο οποίος έχει αναγνωριστεί διεθνώς για την παγκόσμια προσφορά του στην εξέλιξη των επιστημών, των γραμμάτων και των τεχνών. Ο πλούτος, όπως και η ποικιλία των αντικειμένων, που πρέπει να καταγραφούν και να διατηρηθούν, είναι όντως σημαντικός και αυξάνεται διαρκώς. Θα παρουσιαστούν αναλυτικά οι παλαιοχριστιανικοί βυζαντινοί ναοί της Θεσσαλονίκης και ο τρόπος με τον οποίο εισήχθησαν στον κατάλογο της UNESCO ως μνημεία εξαιρετικής και παγκόσμιας αξίας. Η βυζαντινή αύρα που εκπέμπει η Θεσσαλονίκη, αλλά και η πνευματικότητα που αναδύεται από τις δεκάδες πρωτοχριστιανικές, βυζαντινές και μεταβυζαντινές εκκλησίες που είναι διάσπαρτες στον πολεοδομικό ιστό της πόλης, πάντα με εντυπωσίαζαν και μου δημιουργούσαν ένα συναίσθημα ταπεινότητας και μεγαλοπρέπειας παράλληλα. Στο τρίτο και τελευταίο κεφάλαιο αναφέρεται η ποιμαντική αξιοποίηση. Η Εκκλησία αποτελούσε ανέκαθεν φορέα του ποιμαντικού έργου και συνεχώς αναζητεί νέους τρόπους για να εκτελεί όσο το δυνατόν πιο άριστα το έργο της. Επιπροσθέτως, αναλύονται οι έννοιες «τουρισμός» και θρησκευτικός τουρισμός». Ο τουρισμός, και ειδικότερα ο θρησκευτικός τουρισμός, αποτελεί οικονομικό κλάδο, ο οποίος αναπτύσσεται με γρήγορους ρυθμούς, τις τελευταίες δεκαετίες. Στην Ελλάδα, η οποία διαθέτει πληθώρα θρησκευτικών μνημείων σε όλη την έκτασή της, ο θρησκευτικός τουρισμός μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο τοπικής και περιφερειακής ανάπτυξης, ιδιαίτερα σε περιόδους οικονομικής κρίσης, μέσα από τα οικονομικά και κοινωνικά οφέλη που προσφέρει. Τέλος, θα εξεταστεί η ποιμαντική αξιοποίηση της θρησκευτικής μνημειακής παράδοσης και συγκεκριμένα στη Θεσσαλονίκη. Αναγράφονται τα συμπεράσματα όσον αφορά την ανάδειξη της Πολιτιστικής Κληρονομιάς και ειδικότερα των Βυζαντινών και Παλαιοχριστιανικών Μνημείων της Θεσσαλονίκης, καθώς αποτελούν έκφραση της πνευματικής παράδοσης της πόλης, η οποία συγχρόνως αποτελεί και ζωντανή πραγματικότητα της Θεσσαλονίκης. Μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής πόλης με βυζαντινά χαρακτηριστικά, μιας πόλης «ζωντανό μουσείο» που δίνει στον επισκέπτη να θαυμάσει την ιστορικότητά της και τον πλούτο μιας ιστορικής πόλης.