Στην παρούσα Μεταπτυχιακή εργασία προσδιορίζεται η έννοια του δάσους και της δασικής έκτασης, όπως διαμορφώθηκε διαχρονικά από τον Έλληνα νομοθέτη. Ταυτόχρονα, αναδεικνύεται η πολυπλοκότητα της δασικής νομοθεσίας και οι συνεχείς τροποποιήσεις της. Δίνεται έμφαση στην παρουσίαση της έννομης προστασίας του πολίτη, κατά του περιεχομένου των Δασικών Χαρτών. Βασικός στόχος της έρευνας αυτής είναι η διερεύνηση του ένδικου βοηθήματος της αίτησης ακύρωσης κατά κυρωθέντων Δασικών Χαρτών, ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, όπως προκύπτει από τη νομολογία των αποφάσεών του. Κατά την εμβάθυνση και για καλύτερη κατανόηση της ακυρωτικής διαδικασίας, θεωρήθηκε αναγκαίο να αναλυθούν παραδείγματα αποφάσεων, όπως αυτά εμφανίζονται στις Περιφερειακές Ενότητες Θεσσαλονίκης, Καβάλας και Μαγνησίας. Παρουσιάζεται η διαδικασία αναγνώρισης της δασικής ιδιοκτησίας στις κτηματολογικές εγγραφές, καθώς και πρόσφατες νομοθετικές εξελίξεις σχετικά με την αλλαγή χρήσεων γης σε εκτάσεις με δασικό χαρακτήρα.