Ο σιδηρόδρομος ως μέσο μεταφοράς καλείται στο σύγχρονο οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον να διαδραματίσει ένα διαφοροποιημένο ρόλο έναντι του παρελθόντος. Πλέον οι αυξημένες ανάγκες ταχύτητας, μεταφορικής ικανότητας, ασφάλειας και αξιοπιστίας στις μεταφορές προϊόντων και επιβατών θεωρούνται ως αυτονόητα. Η περαιτέρω εξέλιξη του σιδηροδρόμου απαιτεί την αύξηση της αποδοτικότητας του σιδηροδρομικού συστήματος και ειδικότερα της σωστής διαχείρισης της υποδομής του με ταυτόχρονη μείωση τους κόστους επένδυσης και συντήρησης. Η επιλογή τύπου σιδηροτροχιάς αποτελεί θέμα μείζονος σημασίας κατά το σχεδιασμό οιουδήποτε σιδηροδρομικού συστήματος Ανεξάρτητα της μεθοδολογίας επιλογής που θα ακολουθηθεί κατά το σχεδιασμό, πρέπει να καθοριστούν οι τρεις παράμετροι που περιγράφουν τον τύπο της σιδηροτροχιάς: το είδος, η διατομή και η ποιότητα χάλυβα. Για την ορθή επιλογή του τύπου της σιδηροτροχιάς πρέπει να λαμβάνονται υπόψη η λειτουργικότητα και τα ειδικά χαρακτηριστικά του κάθε δικτύου καθώς οι απαιτήσεις είναι διαφορετικές για κάθε σιδηροδρομικό σύστημα. Αναγνωρίζοντας την αναγκαιότητα να ληφθούν υπόψη όλες οι προαναφερθείσες παράμετροι, η παρούσα διατριβή προσπαθεί να θέσει κριτήρια επιλογής σιδηροτροχιών συναρτήσει της λειτουργικότητας του δικτύου και των ειδικών συνθηκών και στοιχείων του σιδηροδρομικού συστήματος. Για την υλοποίηση της, αρχικά ορίστηκαν οι βασικές έννοιες και διασαφηνίστηκαν οι όροι που αφορούν τις σιδηροτροχιές ως στοιχεία της σιδηροδρομικής οδού μεταφοράς. Ακολούθως, καθορίστηκαν οι παράμετροι επιλογής του τύπου των σιδηροτροχιών όσον αφορά τη διατομή και την ποιότητα χάλυβα καθώς και οι διεπαφές του τύπου της σιδηροτροχιάς και της λειτουργικότητας του εκάστοτε δικτύου. Συναρτήσει των ανωτέρω προέκυψαν πίνακες με τους προτεινόμενους τύπους σιδηροτροχιάς για κάθε σιδηροδρομικό σύστημα.