Η διπλωματική αυτή εργασία εκπονήθηκε με σκοπό την θεωρητική και εμπειρική διερεύνηση του φαινομένου των Συγχωνεύσεων και Εξαγορών (Σ&Ε) που λαμβάνει χώρα μεταξύ επιχειρήσεων. Η Συγχώνευση (Merger) ορίζεται ως μία διαδικασία κατά την οποία επιτυγχάνεται ενοποίηση περιουσιακών στοιχείων (μέσω απορρόφησης) μεταξύ δύο ή και περισσότερων επιχειρήσεων, ενώ η Εξαγορά (Acquisition) ως μία διαδικασία με την οποία μία επιχείρηση αποκτά ένα τμήμα ή ολόκληρο το μέρος μίας άλλης επιχείρησης έναντι χρηματικού αντιτίμου.Ιδιαίτερα, στη βιβλιογραφία διερευνάται συχνά η επίδραση που έχουν οι Σ&Ε στην κερδοφορία και εν γένει την απόδοση μίας επιχείρησης. Τα αποτελέσματα γενικώς είναι μικτά καθώς, ενώ σε πολλές περιπτώσεις φαίνεται ότι υπάρχει μία θετική επίδραση, σε άλλες περιπτώσεις υπάρχει αρνητική ή και καθόλου επίδραση. Αυτή η επίδραση διερευνήθηκε εμπειρικά και σε αυτή την εργασία, εξετάζοντας τον τραπεζικό κλάδο για τις χώρες-μέλη της Ευρωζώνης, συγκεκριμένα για τη περίπτωση της Ελλάδας, της Γαλλίας και της Γερμανίας. Το δείγμα που συλλέχθηκε ήταν 5 τράπεζες από την Ελλάδα, 4 από τη Γαλλία και 5 από τη Γερμανία για τη περίοδο 1999-2017, τόσο αυτές που συμμετείχαν όσο και αυτές που δεν συμμετείχαν σε δραστηριότητες Σ&Ε. Αρχικά, αναλύθηκε γραφικά η διαχρονική εξέλιξη διαφόρων δεικτών κερδοφορίας (ROE, ROA) και ρευστότητας (Δάνεια, Καταθέσεις, Ενεργητικό, Δάνεια) όπου γενικά προκύπτει ότι ο τραπεζικός κλάδος και στις 3 αυτές χώρες είναι γενικά ασταθής και έχει επηρεαστεί από την οικονομική κρίση, συγκριτικά περισσότερο βέβαια η Ελλάδα. Έπειτα, διεξήχθη ανάλυση απλής γραμμικής παλινδρόμησης μεταξύ των δεικτών ROA και Σύνολο Ενεργητικού σε κάθε τράπεζα για τη περίοδο πριν και για τη περίοδο μετά από μία συγχώνευση, εξαιρουμένων όσων δεν προχώρησαν σε κάποια Σ&Ε. Τα αποτελέσματα έδειξαν σε γενικές γραμμές ότι δεν υφίσταται σημαντική επίδραση των Σ&Ε στην κερδοφορία των εν λόγω τραπεζικών κλάδων.