Από την στιγμή που ο άνθρωπος ξεκινά να αναπτύσσει τον πολιτισμό, ταυτόχρονα αρχίζει να επεμβαίνει δραστικά πάνω στο δάσος εκμεταλλευόμενος αυτό είτε θετικά είτε αρνητικά. Έτσι η εκρηκτική ανάπτυξη του ανθρώπινου πολιτισμού, η τεράστια ανάπτυξη της βιομηχανίας, η ανάγκη απόκτησης γεωργικών εδαφών, η ανάπτυξη της κτηνοτροφίας μέσα στο δάσος και μια σειρά από άλλες δραστηριότητες του ανθρώπου, κυρίως τις τελευταίες δεκαετίες, έχουν οδηγήσει στη σημαντική υποβάθμιση του περιβάλλοντος, σε βαθμό που δεν θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε πως η ζωή πάνω στον πλανήτη μας κινδυνεύει. Οι οικονομικές δραστηριότητες του ανθρώπου μεταβάλλουν συνεχώς τις συνθήκες του περιβάλλοντος, δημιουργώντας οικολογικές πιέσεις που συχνά καταλήγουν σε ανεπανόρθωτες καταστροφές. Η αυθαίρετη δόμηση, οι πυρκαγιές, η παράνομη βόσκηση, το παράνομο κυνήγι καθώς και η αύξηση των αναγκών σε ξύλο για κτίσματα, επιπλοποιία κλπ. αποτελούν κάποιες βασικές αιτίες υποβάθμισης του εδάφους. Επομένως, παρατηρούμε καθημερινά μια αλόγιστη και ανεξέλεγκτη καταστροφή του δασικού πλούτου που τις περισσότερες φορές ευθυνόμαστε εμείς οι ίδιοι. Έτσι προβάλλει επιτακτική η ανάγκη να προστατευθεί η φύση στα διάφορα είδη βιοτόπων, τόσο σε παγκόσμια όσο και σε πανελλαδική κλίμακα. «Πρέπει να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα άμεσα και χωρίς περιστροφές: Γιατί δεν υπάρχει καμία κατάληψη της Βαστίλης, γιατί δεν υπάρχει κανένας Κόκκινος Οκτώβρης της οικολογίας για την περιβαλλοντική καταστροφή που απειλεί την ανθρωπότητα» (Ούλριχ Μπεκ, Climate For Change,Φεβρουάριος 2009).