Ο συμμετοχικός σχεδιασμό είναι ένα εξελισσόμενος ερευνητικός τομέας και μια αναπτυσσόμενη πρακτική μεταξύ των επαγγελματιών του σχεδιασμού. Αντιπροσωπεύει μια νέα προσέγγιση του σχεδιασμού τοπίου κατά την οποία οι χρήστες ενός τόπου επέμβασης διαδραματίζουν έναν κρίσιμο ρόλο στο σχεδιασμό του, ούτως ώστε το τοπίο να ανταποκρίνονται στις ανάγκες και τις προσδοκίες τους. Για κάποιους, αυτή η προσέγγιση έχει μια πολιτική διάσταση αφού ενδυναμώνει τον πολίτη και προωθεί τον εκδημοκρατισμό. Για άλλους, θεωρείται ένας τρόπος ελαχιστοποίησης της ευθύνης του σχεδιασμού και της καινοτομίας από τους σχεδιαστές. Καθώς η ικανοποίηση των αναγκών και η αίσθηση ευθύνης για το τοπικό περιβάλλον είναι τα βασικά κριτήρια για τη βιώσιμη ανάπτυξη, η παρούσα διατριβή επιχειρεί να διερευνήσει τα κύρια ζητήματα που προκύπτουν πριν από την εφαρμογή του συμμετοχικού σχεδιασμού του τοπίου και ιδιαίτερα (1) τη φύση της συμμετοχής, (2) τις αρχές του σχεδιασμού, (3) τα εργαλεία και τις τεχνικές, (4) τα πλεονεκτήματα της εφαρμογής μιας τέτοιας προσέγγισης και (5) τους κινδύνους σχεδιασμού με μη ειδικούς πολίτες