Research indexJournal article
Ποιότητα ζωής των νέων με Νοητική Ανεπάρκεια που φοιτούν σε Ειδικά Σχολεία: οι εκτιμήσεις των εργαζομένων
Καμπουρίδου
Aristotle University of Thessaloniki1 Jan 2019Open access
NobleIDark:/48914/w1/20260525/2B1AE2E1DOI10.26262/heal.auth.ir.309636
Ποιότητα ζωής των νέων με Νοητική Ανεπάρκεια που φοιτούν σε Ειδικά Σχολεία: οι εκτιμήσεις των εργαζομένων
Καμπουρίδου · Aristotle University of Thessaloniki · 2019
NobleIDark:/48914/w1/20260525/2B1AE2E1DOI10.26262/heal.auth.ir.309636
Free to read at the publisher
You can read the abstract here, or the full text at the publisher.
Abstract
Η παρούσα εργασία στοχεύει στην αξιολόγηση της ποιότητας ζωής των ατόμων με Νοητική Ανεπάρκεια, βασιζόμενη στις τέσσερις βασικές αρχές (Schalock & Keith 1993) με τέσσερις δείκτες της ποιότητας ζωής: την ανεξαρτησία, την παραγωγικότητα, την κοινωνική ενσωμάτωση και το αίσθημα της ικανοποίησης. Η μέτρηση της ποιότητας ζωής των ατόμων με Νοητική Ανεπάρκεια, αποσκοπεί στον εντοπισμό των αναγκών που παραμένουν ανικανοποίητες αλλά και στην εύρεση των κατάλληλων τρόπων και μέσων για την κάλυψή τους. Ακόμη, στους τομείς της ζωής των ατόμων που προσδιορίζονται από μια σχετική ποιότητα, τίθεται ως αρχικός στόχος η διατήρηση τους και μετέπειτα η βελτίωση και στήριξη του ατόμου και σε αυτόν τον τομέα. Συνεπώς, μέσω αυτής της έρευνας επιτυγχάνεται η αξιολόγηση των χαρακτηριστικών της ποιότητας ζωής των ανθρώπων με Νοητική Ανεπάρκεια προκειμένου να βρεθούν οι δείκτες της ποιότητας ζωής που φέρουν τα χαμηλότερα επίπεδα, ώστε να επέλθει η βελτίωσή τους. Το δείγμα της έρευνας αποτελείται από 42 άτομα με νοητική ανεπάρκεια, ηλικίας 15 έως 23 ετών που φοιτούν σε Ειδικά Εργαστήρια Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΕΕΕΚ) της Θεσσαλονίκης. Διαμεσολαβητές και εκτιμητές της ποιότητας ζωής τους ήταν οι εργαζόμενοι των Ειδικών Σχολείων, ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί. Από την επεξεργασία των δεδομένων σημαντική διαφοροποίηση από το γενικό πληθυσμό παρουσιάζουν σε δύο κοινωνικά χαρακτηριστικά. Το πρώτο σχετίζεται με την εξάρτησή τους από άλλους (γονείς και εργαζομένους) σε όλες τις σημαντικές αποφάσεις και τα ζητήματα της ζωής τους. Το δεύτερο, αφορά την απουσία κοινωνικών σχέσεων και η αλληλεπίδραση των ατόμων με νοητική ανεπάρκεια με μη ανάπηρους συνομήλικους. Τα χαρακτηριστικά αυτά φαίνεται ότι σχετίζονται με τους περιορισμούς της νοητικής ανεπάρκειας καθώς και με τον τρόπο που το κάθε άτομο με νοητική ανεπάρκεια ζει και εκπαιδεύεται μέσα στην οικογένεια, στην κοινωνία, στο εκπαιδευτικό του περιβάλλον διαβιεί. Έχοντας λάβει υπόψη το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζει και αλληλεπιδρά ο νέος με νοητική ανεπάρκεια, τέθηκαν στη συνέχεια προτάσεις για την βελτίωση εκείνων των χαρακτηριστικών που παρουσιάζουν χαμηλά επίπεδα στην ποιότητα ζωής τους. Ακόμη, έγινε αναφορά για παρεμβάσεις τόσο στο άτομο, στην οικογένεια, όσο και στην κοινωνία και στο σχολικό περιβάλλον, ώστε να τίθενται συνολικοί και μακροπρόθεσμοι στόχοι για την, όσο το δυνατόν, μετέπειτα αυτόνομη διαβίωση τους