Research index
Άμεσες και απώτερες επιπλοκές μετάγγισης αίματος και παραγώγων
Σιμκάνιτς
University of West Attica10 Feb 2024Open access
NobleIDark:/48914/w1/20260521/36AC6C5EDOI10.26265/polynoe-5734
Άμεσες και απώτερες επιπλοκές μετάγγισης αίματος και παραγώγων
Σιμκάνιτς · University of West Attica · 2024
NobleIDark:/48914/w1/20260521/36AC6C5EDOI10.26265/polynoe-5734
Free to read at the publisher
You can read the abstract here, or the full text at the publisher.
Abstract
Εισαγωγή: Είναι ευρέως διαδεδομένο ότι η μετάγγιση αίματος και παραγώγων αποτελούν παγκόσμιο «όπλο» για την αντιμετώπιση κλινικών περαστατικών, στα οποία συμπεριλαμβάνονται καρδιοχειρουργικές και ορθοπεδικές επεμβάσεις, μαιευτικές και νεογνικές επιπλοκές, καθώς και νεοπλασματικά νοσήματα. Η έκθεση όμως του ασθενούς σε αλλογενές αίμα και παράγωγα συνδέεται με κινδύνους, συμπεριλαμβανομένων των λοιμώξεων που μεταδίδονται με αυτό και με αντιδράσεις στη μετάγγισή του. Οι αντιδράσεις μπορεί να είναι πυρετικές, αλλεργικές, αιμολυτικές, αναφυλακτικές, μερικές εκ των οποίων θεωρούνται ιδιαίτερα επικίνδυνες και οφείλουν να αντιμετωπιστούν άμεσα, προκειμένου να διασφαλιστεί η υγεία του ασθενούς. Σκοπός: Η παρούσα εργασία έχει ως στόχο την ορθή ενημέρωση σχετικά με τις ενδείξεις μετάγγισης αίματος και παραγώγων, καθώς και τη σωστή συντήρηση αυτών, που θα οδηγήσουν με τη σειρά τους στην ελαχιστοποίηση των επιπλοκών που προκύπτουν άμεσα ή σε μελλοντικό χρόνο από τη χορήγηση των παραπάνω. Θα πραγματοποιηθεί λεπτομερής ανάλυση όλων των ανεπιθύμητων αντιδράσεων που είναι πιθανό να προκύψουν ύστερα από μετάγγιση Συμπυκνωμένων Ερυθρών (ΣΕ), Πλάσματος/Fresh Frozen Plasma (FFP), Αιμοπεταλίων (ΑΜΠ), καθώς και άλλων παραγώγων αίματος. Μέθοδος: Για την συγγραφή της εργασίας χρησιμοποιούνται κυρίως βιβλιογραφικές αναφορές από επιστημονικά άρθρα και περιοδικά, που ανευρίσκονται σε αξιόπιστες ιστοσελίδες όπως PubMed, Google Scholar, Scopus κτλ. Συμπεράσματα: Συνοπτικά, η προσοχή της επιστημονικής κοινότητας έχει στραφεί στην επίτευξη μείωσης κινδύνου μετάδοσης ιογενών λοιμώξεων, αλλά σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό, στην ελαχιστοποίηση των κινδύνων θνητότητας και νοσηρότητας από επιπλοκές της μετάγγισης, όπως οι αιμολυτικές αντιδράσεις, το TRALI, η σήψη και η καρδιακή ανεπάρκεια. Η ασφάλεια των μεταγγίσεων στην καθημερινή κλινική πράξη αποτελεί προτεραιότητα και θεωρείται ύψιστης σημασίας για το μεταγγιζόμενο σύνολο των ασθενών.