Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η παρουσίαση του συστήματος παροχής υπηρεσιών υγείας στους εργαζομένους, ως ασφαλιστικών παροχών κοινωνικής ασφάλισης. Αναλύεται, με άλλα λόγια, με ποιο τρόπο προστατεύεται το θεμελιώδες δικαίωμα στην υγεία των πολιτών, μέσα από την κοινωνική ασφάλιση. Εξετάσαμε, στο πρώτο κεφάλαιο της εργασίας, που αποτελεί και το εισαγωγικό κεφάλαιο στην όλη προβληματική, την έννοια και τη νομική φύση του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος στην υγεία, την έννοια του επίσης συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος κοινωνικής ασφάλισης, καθώς και τη σχέση ανάμεσα στην υγεία και την κοινωνική ασφάλιση, μέσω αναφορών στη νομολογία των ελληνικών δικαστηρίων. Στη συνέχεια, στο δεύτερο κεφάλαιο, παρουσιάσαμε αναλυτικά τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι απασχολούμενοι αποκτούν ασφαλιστική ικανότητα, και αναφερθήκαμε στις επιμέρους χορηγούμενες ασφαλιστικές παροχές σε είδος και σε χρήμα καθώς και στους όρους οι οποίοι πρέπει να συντρέχουν στο πρόσωπο των (άμεσα ή έμμεσα) ασφαλισμένων, προκειμένου να τους χορηγηθούν. Ακόμη αναφερθήκαμε αναλυτικά, στο τρίτο κεφάλαιο, στο σύστημα παροχής υπηρεσιών υγείας προς τους ασφαλισμένους, μέσω του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΠΥ). Ένα άλλο θέμα που θίξαμε, στο τέταρτο κεφάλαιο, ήταν το σύστημα παροχής υγειονομικών παροχών σε ανασφάλιστους πολίτες και ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, που στερούνται ασφαλιστικής κάλυψης, ευρισκόμενοι σε κατάσταση κοινωνικής ανάγκης. Ασχοληθήκαμε επιπλέον, στο πέμπτο και τελευταίο κεφάλαιο της παρούσας διπλωματικής εργασίας με το νομοθετικό πλαίσιο, όπως αυτό έχει διαμορφωθεί, δυνάμει του οποίου οι ασφαλισμένοι πολίτες έχουν τη δυνατότητα να λάβουν τη θεραπεία που έχουν ανάγκη, σε περίπτωση κατοικίας ή διαμονής τους σε άλλο κράτος μέλος της ΕΕ