การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อที่อยู่อาศัยประเภทคอนโดมิเนียมรองรับผู้อยู่อาศัยที่มีระดับรายได้หลากหลายใกล้ขนส่งสาธารณะทางรางในกรุงเทพมหานครนั้นเกิดจากผู้ศึกษาค้นพบปัญหาและความยากลำบากสำหรับผู้มีรายได้น้อยและรายได้ปานกลางในการเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในที่อยู่อาศัยในเขตเมือง โดยที่ปัจจุบันการขยายของความเป็นเมือง (Urbanization) ของประเทศไทยกำลังพัฒนาขยายออกไปมากขึ้นจึงทำให้ความต้องการที่อยู่อาศัยก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นไปด้วย ความแออัดและการเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในที่อยู่อาศัยของคนไทยสำหรับผู้มีรายได้น้อยและรายได้ปานกลางยังคงมีผู้ด้อยโอกาสในการเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์อสังหาริมทรัพย์ชั้นดีที่ใกล้แหล่งงาน ทำให้บางส่วนถูกผลักออกจากความเป็นเมืองต้องพักอาศัยอยู่ไกลแหล่งงาน ห่างไกลจากระบบขนส่งสาธารณะ ค่าใช้จ่ายในการเดินทางสูงขึ้น คุณภาพชีวิตถดถอย โดยผู้ศึกษามีความเชื่อว่าการพัฒนาที่เพิ่มโอกาสให้ทุกชนชั้นสามารถเข้าถึงการมีกรรมสิทธิ์ในอสังหาริมทรัพย์ทำเลที่ดี ที่สามารถเข้าถึงระบบขนสาธารณะได้สะวก อยู่ใกล้แหล่งงานด้วยการรวบรวมผู้คนจากภูมิหลังที่มีรายได้หลากหลายจะส่งเสริมยกระดับคุณภาพชีวิต สามารถช่วยรักษาเสถียรภาพของย่านใกล้เคียงโดยการป้องกันความยากจนที่กระจุกตัว ลดอัตราอาชญากรรมและปรับปรุงการพัฒนาชุมชนโดยรวมส่งผลต่อความหลากหลายทางเศรษฐกิจของพื้นที่ใกล้เคียง ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อธุรกิจในท้องถิ่นและสร้างชุมชนที่มีชีวิตชีวามากขึ้น ตามแนวคิดการพัฒนาเมืองที่ยั่งยืนงานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) กลุ่มตัวอย่างคือ ประชากรที่อยู่อาศัยในกรุงเทพฯ ของผู้มีรายได้น้อย ผู้มีรายได้ปานกลางและผู้มีรายได้สูง เป็นบุคคลที่มีความตั้งใจซื้อหรือเคยซื้อที่อยู่อาศัยคอนโดมิเนียมใกล้ระบบขนส่งสาธารณะทางรางในจังหวัดกรุงเทพมหานครภายในระยะเวลา 3 ปีก่อนหน้า หรือ 3 ปีต่อจากนี้ โดยใช้แบบสอบถามออนไลน์ (Google Forms) ในการรวบรวมข้อมูล นำมาทำการวิเคราะห์ผ่านทางโปรแกรมสำเร็จรูปเชิงสถิติเชิงพรรณนาและสิติเชิงอนุมานสำหรับการอธิบายผลการศึกษาการวิเคราะห์องค์ประกอบ (Factor Analysis), การวิเคราะห์สหสัมพันธ์ (Correlation Analysis), การวิเคราะห์ความเที่ยงตรง และความเชื่อมั่น (Validity and Reliability) และการวิเคราะห์สมการถดถอยเชิงพหุคูณ (Multiple Regression Analysis) เพื่อให้การศึกษางานวิจัยนี้เป็นไปตามจุดประสงค์ที่ตั้งไว้ โดยทดสอบที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95 จากผลการศึกษาพบว่า บรรทัดฐานเชิงอัตวิสัย (Subjective norms) ,ทัศนคติด้านสินค้า (Product) ,ทัศนคติด้านช่องทางการจำหน่ายและสถานที่ตั้ง(Place&Location) ,ปัจจัยด้านราคา (Price) และทัศนคติด้านการส่งเสริมการตลาด (Promotion) ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อที่อยู่อาศัยประเภทคอนโดมิเนียมรองรับผู้อยู่อาศัยที่มีระดับรายได้หลากหลายใกล้ขนส่งสาธารณะทางรางในกรุงเทพมหานคร โดยมีตัวแปรชี้วัดที่ค้นพบแตกต่างจากงานวิจัยอื่นความต้องการวางผังห้องคละระดับรายได้และการใช้พื้นที่ส่วนกลางร่วมกัน และการลดจำนวนที่จอดรถลงเนื่องจากมีการพัฒนาของระบบขนส่งสาธารณะทางรางขยายเส้นทางรองรับการเดินทางมากขึ้น และเห็นด้วยกับการนำพื้นที่ชั้นจอดรถไปพัฒนาทำยูนิตที่อยู่อาศัยสำหรับผู้มีรายได้น้อยและรายได้ปานกลางที่ด้อยโอกาสในการเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่อยู่อาศัยในทำเลที่ดีเขตเมือง