Στην παρούσα διδακτορική διατριβή μελετάται το συνολικό έργο του ποιητή Γιάννη Βαρβέρη (1955-2011), με στόχο να παρουσιαστεί το πλήρες πορτραίτο του και να αναδειχτούν οι συνδετικοί αρμοί του. Στο πρώτο κεφάλαιο εξετάζονται τα βασικά θέματα του πρωτότυπου ποιητικού έργου, όπως είναι ο θάνατος, η μνήμη, το σώμα, η αυτοαναφορικότητα, η αυτοδυναμία του ανθρώπου στη συλλογή Ο άνθρωπος μόνος και η παρουσία των ζώων, η οποία λαμβάνει εξειδικευμένο χαρακτήρα στη συλλογή Ζώα στα σύννεφα. Παράλληλα, επισημαίνονται οι γλωσσικές και υφολογικές επιλογές στην ποίησή του, καθώς και ο δραματικός της χαρακτήρας. Στο δεύτερο κεφάλαιο αντικείμενο μελέτης αποτελεί το μεταφραστικό έργο. Αρχικά, εξετάζονται οι επιλογές του από τη γαλλική και αγγλική ποίηση, το παραμύθι, την πεζογραφία του φανταστικού και τον υπερρεαλισμό. Επίσης, διερευνάται η μετάφραση του γαλλικού τραγουδιού, με έμφαση στο έργο των Léo Ferré και Georges Brassens, μελετάται η σύνδεσή του με το πρωτότυπο έργο του Βαρβέρη, καθώς και η ρυθμικότητα στην ποίησή του. Ακόμη, παρουσιάζονται οι ενδογλωσσικές και ξενόγλωσσες θεατρικές μεταφράσεις, οι οποίες αφορούν έργα των Αριστοφάνη, Μενάνδρου, Μολιέρου, Μαριβώ, Μπέκετ, Μρόζεκ και Μπόιτσεφ. Κοινό χαρακτηριστικό των θεατρικών μεταφράσεων αποτελεί ο παραστασιακός στόχος τους, ενώ συχνά διακρίνεται το έρρυθμο στοιχείο και η υφολογική ποικιλία. Στο τρίτο κεφάλαιο εξετάζονται οι θεατρικές και λογοτεχνικές κριτικές, με τις πρώτες να λαμβάνουν την πρωτοκαθεδρία στην ενασχόληση του Βαρβέρη με τον κριτικό λόγο. Συγκεκριμένα, αναφέρονται οι θεωρητικές του αρχές, ενώ επισημαίνεται η λογοτεχνική και ιστορική πρόθεσή του κατά τη σύνταξη των θεατρικών κριτικών. Ως προς το περιεχόμενο, αυτές διακρίνονται από την έμφαση στο κείμενο, τον ιστορικό χαρακτήρα και την ανάλυση της παράστασης. Ξεχωριστά διερευνώνται οι κριτικές του εμπορικού θεάτρου και της επιθεώρησης, όπως και η σύνδεση της ποίησης με την κριτική κατά την περίοδο συνεργασίας με την εφημερίδα Η Καθημερινή. Στη συνέχεια, εξετάζονται οι λογοτεχνικές κριτικές, όπου παρατηρείται η έμφαση στην ποίηση, ενώ η συνεργασία του Βαρβέρη με το περιοδικό Το Δέντρο και την εφημερίδα Το Βήμα διακρίνεται από έναν ευρύτερο σχολιασμό της πολιτιστικής και κοινωνικής πραγματικότητας. Τέλος, μελετάται η υφολογική ποικιλομορφία των θεατρικών και λογοτεχνικών κριτικών. Συμπερασματικά, διαπιστώνεται ότι οι τρεις συνιστώσες του έργου του Γιάννη Βαρβέρη επικοινωνούν μεταξύ τους, διατηρώντας ταυτόχρονα τον διακριτό χαρακτήρα τους.