Σκοπός η σύγκριση των κλινικών αποτελεσμάτων, αναφορικά με την επιβίωση, την υποτροπή, τις χειρουργικές επιπλοκές, την ποιότητα ζωής και το κόστος θεραπείας , της ολικής θυρεοειδεκτομής και της λοβεκτομής ως θεραπευτικές επιλογές για ενήλικους ασθενείς με διαφοροποιημένο καρκίνο θυρεοειδούς μεγέθους 1-4 cm χωρίς χαρακτηριστικά υψηλού κινδύνου και κλινικές ενδείξεις μετάστασης. Οι βάσεις επιστημονικών δεδομένων οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν για τον σκοπό αυτόν ήταν οι: PubMed/NCBI και Google Scholar. Σύμφωνα με δεδομένα της διεθνής βιβλιογραφίας κυρίως από αναδρομικές μελέτες φαίνεται πως η συνολική επιβίωση είναι παρόμοια με τις δύο χειρουργικές επιλογές για όγκους χαμηλού κινδύνου μεγέθους 1-2 cm ενώ για το εύρος των 2-4 cm υπάρχει μεγαλύτερη διχογνωμία που απαιτεί περαιτέρω έρευνα. Αναφορικά με την πιθανότητα υποτροπής η λοβεκτομή φαίνεται να εμφανίζει μεγαλύτερα ποσοστά κυρίως για μεγέθη όγκων 2-4 cm. Επίσης η ολική θυρεοειδεκτομή παρέχει τη δυνατότητα συμπληρωματικής θεραπείας με ραδιενεργό ιώδιο, εκμηδενίζει τον κίνδυνο επανεγχείρησης και διευκολύνει την μετεγχειρητική επιτήρηση. Ωστόσο η λοβεκτομή συσχετίζεται με μικρότερη συχνότητα χειρουργικών επιπλοκών, εξασφαλίζει ευθυρεοειδική κατάσταση στο ένα τρίτο των ασθενών και συμβάλλει στην βελτίωση της σχετικής με την υγεία ποιότητα ζωής κυρίως στο πρώτο μετεγχειρητικό εξάμηνο. Τέλος επισημαίνεται η αξία της πλήρους ενημέρωσης του ασθενούς και του ενεργού του ρόλου μαζί με τον χειρουργό στην λήψη της απόφασης σχετικά με το εύρος της εκτομής.