NobleBlocks

Research indexJournal article

Εφαρμογή μεθόδων παράλληλης επεξεργασίας στη μελέτη της ταλαντωτικής συμπεριφοράς σύνθετων μηχανικών συστημάτων:

Σικέλης

Aristotle University of Thessaloniki1 Jan 2009Open access

NobleIDark:/48914/w1/20260524/03DF97FDDOI10.26262/heal.auth.ir.112549

Free to read at the publisher

You can read the abstract here, or the full text at the publisher.

Read at the publisher

Abstract

Η εφαρμογή της μεθόδου της Αυτοματοποιημένης Σύνθεσης Υποκατασκευών (AMLS), σε ολοένα και μεγαλύτερα μοντέλα κατέστησε επιτακτική την ανάγκη της επέκτασής της σε συστήματα παράλληλης επεξεργασίας. Το κύριο χαρακτηριστικό της μεθόδου είναι ότι για την αποδοτική υλοποίησή της είναι αναγκαία η προσεκτική επιλογή των αλγορίθμων που θα χρησιμοποιηθούν στα επιμέρους βήματά της. Στην παρούσα εργασία σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε μία πλήρως κατανεμημένη εκδοχή της μεθοδολογίας AMLS (που ονομάστηκε MLDS) και διερευνήθηκαν οι παράγοντες που επηρεάζουν την απόδοση της παραλληλοποίησης. Για το σκοπό αυτό μελετήθηκαν οι αλγόριθμοι επίλυσης στατικών προβλημάτων και ιδιοπροβλημάτων αραιών και πλήρων μητρώων. Αρχικά, αναλύθηκε η παραγοντοποίηση Cholesky για πλήρη μητρώα και η μέθοδος των πολλαπλών μετώπων για την παραγοντοποίηση αραιών μητρώων. Για την παραλληλοποίηση της τελευταίας χρησιμοποιήθηκε στατική σταθμισμένη αντιστοίχιση υποδέντρου σε υποκύβο. Όσο αυξάνει ο αριθμός των επεξεργαστών η απόδοση περιορίζεται λόγω της αύξησης του όγκου επικοινωνίας και της ανισοκατανομής του φορτίου λόγω της στατικής αντιστοίχισης. Στη συνέχεια, περιγράφηκε η μέθοδος του Lanczos και συζητήθηκαν δύο μέθοδοι παραλληλοποίησης. Η πρώτη αφορά στο χωρισμό του ζητούμενου εύρους συχνοτήτων σε διαστήματα και την ανεξάρτητη επεξεργασία κάθε διαστήματος από έναν επεξεργαστή. Με τη μέθοδο αυτή δεν απαιτείται επικοινωνία μεταξύ των επεξεργαστών, ωστόσο η απόδοση περιορίζεται εξαιτίας του διαφορετικού κόστους της επεξεργασίας κάθε υποδιαστήματος. Επίσης, συνήθως η κατανεμημένη εκτέλεση περιλαμβάνει μεγαλύτερο αριθμό αριθμητικών πράξεων από την αντίστοιχη σειριακή. Η δεύτερη μέθοδος αφορά στην επιμέρους παραλληλοποίηση των χρονοβόρων πράξεων της επίλυσης στατικών προβλημάτων και της ορθογωνιοποίησης και είχε μικρή απόδοση λόγω υψηλού κόστους επικοινωνίας. Τέλος, παρουσιάστηκε ο αλγόριθμος MLDS. Αφού συζητήθηκε ο τρόπος χωρισμού σε μαθηματικές υποκατασκευές, περιγράφηκε η παραλληλοποίηση των επιμέρους βημάτων. Περιληπτικά, οι διαθέσιμοι επεξεργαστές πλην ενός, που ονομάζεται κύρια καθολική διεργασία, χωρίζονται σε υποσύνολα στα οποία ανατίθενται οι υποκατασκευές. Η κύρια καθολική διεργασία αναλαμβάνει να προετοιμάσει, να αποστείλει και να συλλέξει τα κατάλληλα δεδομένα που συμμετέχουν στα διάφορα στάδια της επεξεργασίας κάθε υποκατασκευής. Γενικά, η ακρίβεια και η απόδοση του αλγορίθμου εξαρτάται από τον αριθμό των επιπέδων του δέντρου σύνθεσης και τη συχνότητα επίλυσης των επιμέρους ιδιοπροβλημάτων.

Discussion

Topics

More

Suggest a correction or report