Research indexJournal article
Ο πλησίον της παραβολής του Καλού Σαμαρείτη ως διαχρονικό αγιολογικό πρότυπο. Από την πατερική γραμματεία στο σήμερα
Λέανδρου
Aristotle University of Thessaloniki1 Jan 2022Open access
NobleIDark:/48914/w1/20260523/88C407F3DOI10.26262/heal.auth.ir.343725
Ο πλησίον της παραβολής του Καλού Σαμαρείτη ως διαχρονικό αγιολογικό πρότυπο. Από την πατερική γραμματεία στο σήμερα
Λέανδρου · Aristotle University of Thessaloniki · 2022
NobleIDark:/48914/w1/20260523/88C407F3DOI10.26262/heal.auth.ir.343725
Free to read at the publisher
You can read the abstract here, or the full text at the publisher.
Abstract
Η παρούσα εργασία σκοπό έχει τη διερεύνηση της καινοδιαθηκικής μορφής του πλησίον, όπως αυτός παρουσιάζεται μέσα από την παραβολή του καλού Σαμαρείτη και την ανάδειξη της ιδιαίτερης αυτής μορφής ανώνυμης αγιότητας σε διαχρονικό αγιολογικό πρότυπο, το οποίο προσκαλεί κάθε σύγχρονο πιστό να την υιοθετήσει ως χριστοκεντρικό πρότυπο ζωής και να της δώσει το όνομά του. Αρχικά θα εξεταστεί το ευαγγελικό πλαίσιο της παραβολής και θα γίνει αναφορά σε στοιχεία που φωτίζουν ιστορικές και πολιτισμικές πτυχές του αλλά και άλλα που είναι χρήσιμα για την οριοθέτηση της έννοιας του πλησίον και την πρόσληψή της από το ακροατήριο στο οποίο απευθύνεται όταν λέγεται για πρώτη φορά. Ακολουθεί η πατερική προσέγγιση της παραβολής του Καλού Σαμαρείτη και η παρουσίαση του θεολογικού στοχασμού που συνοδεύει τη σχετική αλληγορική της ερμηνεία, η οποία πλαισιώνει με διαφορετικό τρόπο τη μορφή του πλησίον και επηρεάζει αναλόγως την πρόσληψή της -μέσω ακριβώς της πατερικής γραμματείας- από τα μέλη της οργανωμένης πια, χριστιανικής εκκλησιαστικής κοινότητας. Τέλος, διερευνώνται σύγχρονες προσπάθειες επικαιροποίησης της παραβολής και ευρείας απεύθυνσής της στον άνθρωπο του σημερινού πολυσύνθετου κοινωνικού περιβάλλοντος, η κατανόηση της μορφής του πλησίον ως εκείνου που δέχεται βοήθεια αλλά και ως αυτού που την προσφέρει και της στάσης του ως αξιομίμητης στάσης ζωής που εκπηγάζει απευθείας από τα αγιογραφικά εδάφη και έρχεται να θεραπεύσει πληγές της σύγχρονης κοινωνίας, υπενθυμίζοντας σταθερά μέσα από τη χριστιανική εντολή της αγάπης, πως για τον αγωνιζόμενο Χριστιανό πιστό η σωτηρία δεν αποτελεί κατόρθωμα ή ατομική υπόθεση αλλά επιτυγχάνεται μέσα από τη σχέση και την έγνοιά του για τον συνάνθρωπο