Research indexJournal article
Αποθείωση υγρών καυσίμων: Επίδραση του βαθμού οξείδωσης των ενεργών ανθράκων στην απομάκρυνση θειοφαινικών ενώσεων με προσρόφηση και καταλυτική οξείδωση.
Κακαμούκα
Aristotle University of Thessaloniki1 Jan 2020Open access
NobleIDark:/48914/w1/20260515/B48CFE5BDOI10.26262/heal.auth.ir.321646
Αποθείωση υγρών καυσίμων: Επίδραση του βαθμού οξείδωσης των ενεργών ανθράκων στην απομάκρυνση θειοφαινικών ενώσεων με προσρόφηση και καταλυτική οξείδωση.
Κακαμούκα · Aristotle University of Thessaloniki · 2020
NobleIDark:/48914/w1/20260515/B48CFE5BDOI10.26262/heal.auth.ir.321646
Free to read at the publisher
You can read the abstract here, or the full text at the publisher.
Abstract
Στην παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή χρησιμοποιήθηκαν εμπορικοί ενεργοί άνθρακες οι οποίοι τροποποιήθηκαν επιφανειακά με οξείδωση. Μελετήθηκε η απομάκρυνση του διβενζοθειοφαινίου (DBT) από διαλύματα ακετονιτριλίου και εξανίου καθώς και μίγματα των δύο διαλυτών, με τη μέθοδο της προσρόφησης και της καταλυτικής οξειδωτικής αποθείωσης. Πραγματοποιήθηκαν πειράματα ασυνεχούς (batch) και συνεχούς προσρόφησης σε δυναμικές συνθήκες συνεχούς ροής (με την πιλοτική κατασκευή μίας στήλης προσρόφησης). Επιπλέον μελετήθηκε η καταλυτική ικανότητα των ενεργών ανθράκων με χρήση Η2Ο2 κατά την καταλυτική οξειδωτική αποθείωση ως καινοτόμα μέθοδος απομάκρυνσης θειοφαινικών ενώσεων από τα υγρά καύσιμα χρησιμοποιώντας ως καταλύτες μη εμποτισμένους με μέταλλα ενεργούς άνθρακες (metal-free catalysts). Ο χαρακτηρισμός των ενεργών ανθράκων έγινε με τις μεθόδους ποροσιμετρίας αζώτου (BET), τιτλοδότησης Boehm, φασματοσκοπίας υπερύθρου (FT – IR) και Ηλεκτρονικής μικροσκοπίας Σάρωσης (SEM). Η ανάλυση των δειγμάτων μετά τις διεργασίες έγινε με φασματοσκοπία υπεριώδους – ορατού (UV – Vis), υγρή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης (HPLC) και αέρια χρωματογραφία με φασματογράφο μάζας (GC-MS). Συμπερασματικά, η οξείδωση του ενεργού άνθρακα επέφερε θετικά αποτελέσματα σε ασυνεχείς συνθήκες όταν χρησιμοποιήθηκε ως διαλύτης το ακετονιτρίλιο και σε πειράματα καταλυτικής οξείδωσης, και στους δύο διαλύτες. Ως πιθανοί μηχανισμοί της προσρόφησης θεωρούνται οι π-π αλληλεπιδράσεις μεταξύ των αρωματικών δακτυλίων του ενεργού άνθρακα και των θειοφαινικών ενώσεων. Όσον αφορά τον πιθανό μηχανισμό της καταλυτικής οξειδωτικής αποθείωσης, αρχικά η θειοφαινική ένωση προσροφάται στην επιφάνεια του ενεργού άνθρακα. Στη συνέχεια, πραγματοποιείται η διάσπαση του H2O2, σε ελεύθερες ρίζες •OH, •OOH, οι οποίες αντιδρούν με τις οξυγονούχες ενώσεις του άνθρακα και σχηματίζουν Ο2, το οποίο οξειδώνει τις θειοφαινικές ενώσεις στις αντίστοιχες σουλφόνες ή/και σουλφοξείδια.