Η Ελλάδα και το ελληνικό έθνος εορτάζουν φέτος τα 200 χρόνια από την ιστορική στιγμή της έναρξης της επανάστασης της εθνικής παλιγγενεσίας. Ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας που ακολούθησε άνοιξε τον δρόμο για τη δημιουργία του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Αυτό το νεαρό κράτος ενάντια σε κάθε πρόβλεψη κατάφερε να επιβιώσει και να αναπτύξει μοντέρνους θεσμούς σε ένα ευμετάβλητο και ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον. Η πορεία του ελληνικού έθνους τον 19ο και τον 20ο αιώνα χαρακτηρίστηκε από πολεμικές συγκρούσεις, εσωτερικές διαμάχες, οικονομικές και πολιτικές κρίσεις, αλλά και την αστείρευτη θέληση για ζωή, δημιουργικότητα και πρόοδο. Ο ελληνικός πολιτισμός σε όλη αυτή την περίοδο έγινε η ζωοδόχος πηγή του ελληνικού έθνους-κράτους, δίνοντας ελπίδα και όραμα στους Έλληνες και φιλέλληνες σε όλο τον κόσμο. Υπερβαίνοντας κακουχίες και εθνικές καταστροφές η χώρα καθιερώθηκε στο διεθνές στερέωμα και εντάχθηκε στον πυρήνα των μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παράλληλα έγινε μέλος μιας πληθώρας διεθνών οργανισμών έχοντας ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση του μοντέρνου κόσμου. Παρά την επιτυχή πορεία που διέγραψε η ελληνική δημοκρατία στην μεταπολεμική περίοδο η οικονομική κρίση του 2008 ανέτρεψε το θετικό κλίμα. Η οικονομική κατάρρευση και οι συνέπειες της αμαύρωσαν την ελληνική εθνική ταυτότητα. Η εθνική εικόνα διασύρθηκε διεθνώς ενώ παράλληλα αναπτύχθηκαν αρνητικά στερεότυπα για τους Έλληνες 7 και το ελληνικό κράτος. Λέξεις όπως κακοδιαχείριση, χρεοκοπία, φτώχεια και τεμπελιά ταυτίστηκαν με τους Έλληνες δίχως να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα Η κρίση συντάραξε την ελληνική κοινωνία και φανέρωσε χρόνιες δομικές αδυναμίες που μέχρι εκείνη τη στιγμή αγνοούσαμε. Το ταραγμένο διάστημα μεταξύ του 2008 και του 2015 άλλαξε συθέμελα τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τόσο την ίδια τη χώρα όσο και το διεθνές περιβάλλον. Σήμερα έχοντας αφήσει πίσω μας αυτή την σκοτεινή περίοδο καλούμαστε να συστηθούμε εκ νέου στη διεθνή κοινωνία πολιτών μακριά από αρνητικά στερεότυπα. Η διπλωματική αυτή εργασία έχει ως αντικείμενο μελέτης τον επαναπροσδιορισμό της ελληνικής εθνικής ταυτότητας αλλά και της εικόνας του ελληνικού κράτους και των Ελλήνων στο διεθνές στερέωμα. Αυτό θα προσπαθήσουμε να επιτύχουμε μέσα από το πρίσμα της επικοινωνιακής στρατηγικής που είναι ευρύτερα γνωστή με τον όρο ‘nation branding’. Αναλύοντας και χρησιμοποιώντας τη μέθοδο του ‘εθνικού branding’ και του κυρίου θεωρητικού εργαλείου, ήτοι του εξάγωνου του, θα παρουσιάσουμε ένα νέο μοντέλο διαχείρισης της εθνικής μας εικόνας και προβολής μιας νέας εθνικής ταυτότητας. Μια ταυτότητα βασισμένη στην κοινωνική πρόοδο, την καινοτομία, τη διαφάνεια και την ισότητα. Για επιτύχουμε κάτι τέτοιο είναι αναγκαία μια σειρά δράσεων σε διαφορετικούς τομείς της ελληνικής διοίκησης , κοινωνίας και οικονομίας με σκοπό την βελτίωση του επιπέδου και της καθημερινότητας των Ελλήνων πολιτών. Στα κεφάλαια που ακολουθούν αναπτύσσουμε μια σειρά προτάσεων για την καλλιέργεια εμπιστοσύνης μεταξύ του κράτους και των πολιτών , ενώ επανεξετάζουμε τον τρόπο οργάνωσης της ελληνικής διακυβέρνησης στο εσωτερικό και στην εξωτερική πολιτική. Ταυτόχρονα εισάγουμε ένα νέο βιώσιμο παραγωγικό μοντέλο βασισμένο στην κοινωνία της γνώσης και αναλύουμε δράσεις για την περαιτέρω ανάπτυξη της ελληνικής πολιτισμικής ταυτότητας. Σκοπός μας να αναδείξουμε όλα τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας δημιουργώντας το ελληνικό brand name του 21ου αιώνα.