Research indexDataset
ปจจยทสงผลตอความตงใจในการใชงานไลนแมนแทกซซำในการรบผโดยสารในมมมองของผขบขแทกซ: กรณศกษากรงเทพมหานครและปรมณฑล
กิจวรวิเชียร
NRCT Data CenterOpen access
NobleIDark:/48914/w1/20260524/9A4362D2DOI10.14457/tu.the.2019.150
ปจจยทสงผลตอความตงใจในการใชงานไลนแมนแทกซซำในการรบผโดยสารในมมมองของผขบขแทกซ: กรณศกษากรงเทพมหานครและปรมณฑล
กิจวรวิเชียร · NRCT Data Center
NobleIDark:/48914/w1/20260524/9A4362D2DOI10.14457/tu.the.2019.150
Free to read at the publisher
You can read the abstract here, or the full text at the publisher.
Abstract
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความตั้งใจในการใช้งานไลน์แมนแท็กซี่ซ้ำในการรับผู้โดยสาร ในมุมมองของผู้ขับขี่แท็กซี่ กรณีศึกษากรุงเทพมหานครและปริมณฑล ซึ่งเป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ และประยุกต์ใช้ทฤษฎีการยืนยันความคาดหวัง (Expectation Confirmation Theory: ECT) โมเดลความพึงพอใจในการใช้งานคอมพิวเตอร์ของผู้ใช้งาน (End-User Computing Satisfaction: EUC) และแนวคิดการสื่อสารแบบปากต่อปากอิเล็กทรอนิกส์ (eWOM) มาเป็นแนวทางในการสร้างกรอบแนวคิดการวิจัย โดยการทำศึกษากลุ่มผู้ขับขี่แท็กซี่ในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล ที่เคยมีประสบการณ์ใช้งานไลน์แท็กซี่รับผู้โดยสาร จำนวน 122 กลุ่มตัวอย่าง ด้วยวิธีแจกแบบสอบถามทั้งรูปแบบกระดาษและอิเล็กทรอนิกส์ ผลการวิจัยพบว่าความคาดหวังส่งอิทธิพลต่อการรับรู้ประสิทธิภาพ เมื่อผู้ขับขี่ไลน์แมนแท็กซี่เกิดความคาดหวังก่อนการใช้งานไลน์แมนแท็กซี่ จะส่งผลต่อการรับรู้ประสิทธิภาพการใช้งานไลน์แมนแท็กซี่หลังการใช้งาน และการรับรู้ประสิทธิภาพส่งอิทธิพลต่อการยืนยันความคาดหวัง หากไลน์แมนแท็กซี่สามารถทำให้ผู้ใช้งานรับรู้ถึงประสิทธิภาพที่ดี จะส่งผลให้ผู้ขับขี่แท็กซี่เกิดการยืนยันความคาดหวัง และการยืนยันความคาดหวังส่งอิทธิพลต่อความพึงพอใจ หากผู้ขับขี่แท็กซี่ได้ใช้งานไลน์แมนแท็กซี่แล้วเป็นไปตามที่คาดหวังจะส่งผลให้ผู้ขับขี่แท็กซี่เกิดความพึงพอใจ ในขณะที่ความพึงพอใจและการสื่อสารแบบปากต่อปากอิเล็กทรอนิกส์ส่งอิทธิพลต่อความตั้งใจในการใช้งานไลน์แมนแท็กซี่ซ้ำในการรับผู้โดยสาร หากหลังจากใช้งานไลน์แมนแท็กซี่แล้วผู้ขับขี่แท็กซี่เกิดความพึงพอใจ และได้รับอิทธิพลจากการสื่อสารแบบปากต่อปากอิเล็กทรอนิกส์ จะส่งผลให้ผู้ขับขี่แท็กซี่เกิดความตั้งใจในการใช้งานไลน์แมนแท็กซี่ซ้ำในการรับผู้โดยสารอย่างไรก็ตามจากผลการวิเคราะห์ข้อมูลครั้งนี้ พบว่า ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยความคาดหวังและการยืนยันความคาดหวัง ไม่มีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ กล่าวคือ ปัจจัยความคาดหวัง ไม่มีความสัมพันธ์กับปัจจัยการยืนยันความคาดหวัง โดยงานวิจัยที่สนับสนุนสมมติฐานดังกล่าวคืองานวิจัยของ Fu, Zhang & Chan, (2018) ซึ่งมีกลุ่มตัวอย่างเป็นผู้โดยสารที่ใช้งานระบบขนส่งสาธารณะในเมือง ในขณะที่งานวิจัยนี้ใช้กลุ่มตัวอย่างที่เป็นผู้ขับขี่แท็กซี่ที่ใช้งานไลน์แท็กซี่ จึงอาจส่งผลให้ปัจจัยความคาดหวังมีความสัมพันธ์กับการยืนยันความคาดหวังอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติประโยชน์ที่ได้จากการวิจัยนี้ทำให้ผู้บริหารหรือผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการพัฒนาไลน์แมนแท็กซี่สามารถนำไปปรับใช้เพื่อพัฒนาประสิทธิภาพไลน์แมนแท็กซี่ และสร้างความพึงพอใจให้กับลูกค้า