Η παρούσα διατριβή διερευνά τον ρόλο της αυθεντικής ηγεσίας και της καινοτομίας σε δημόσιους εκπαιδευτικούς και αθλητικούς οργανισμούς που εξυπηρετούν άτομα με αναπηρίες στην Ελλάδα. Η μελέτη υπογραμμίζει τη σημασία αυτών των οργανισμών στην προώθηση της κοινωνικής ένταξης και της ισότιμης πρόσβασης στην εκπαίδευση και τον αθλητισμό για τα άτομα με αναπηρίες. Στη μελέτη χρησιμοποιήθηκε δείγμα 126 διευθυντών από δημόσιους εκπαιδευτικούς και αθλητικούς οργανισμούς που απευθύνονται σε άτομα με αναπηρίες στην Ελλάδα. Η συλλογή δεδομένων επιτεύχθηκε ηλεκτρονικά με τη χρήση ερωτηματολογίου. Οι αυτοαναφερόμενες αξιολογήσεις των ηγετών αποτέλεσαν τη βάση της έρευνας, με τα ευρήματα να προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες. Οι ηγέτες αξιολόγησαν τους εαυτούς τους υψηλά σε όλες τις διαστάσεις της αυθεντικής ηγεσίας, με τη διαφάνεια να λαμβάνει την υψηλότερη βαθμολογία. Η εμπειρία είτε στη διδασκαλία είτε σε αθλητικούς οργανισμούς, αναδείχθηκε ως θετική επιρροή στις ηγετικές ιδιότητες και οι ηγέτες με μεγαλύτερη εμπειρία επέδειξαν υψηλότερα επίπεδα αυτογνωσίας και ισορροπημένης επεξεργασίας. Επιπλέον, η συμμετοχή σε εκπαιδευτικά σεμινάρια συνδέθηκε επίσης με ισχυρότερη διαφάνεια και ηθικές προοπτικές. Η μελέτη εντόπισε μια ασθενή αλλά θετική συσχέτιση μεταξύ συγκεκριμένων διαστάσεων της αυθεντικής ηγεσίας και της καινοτομίας εντός των οργανισμών. Αυτό υποδηλώνει ότι η καλλιέργεια πρακτικών αυθεντικής ηγεσίας μπορεί να είναι πολλά υποσχόμενη για την προώθηση της καινοτομίας εντός των εν λόγω οργανισμών. Η μελέτη υπογραμμίζει τη σημασία των προγραμμάτων ανάπτυξης αυθεντικής ηγεσίας για τους οργανισμούς που εξυπηρετούν άτομα με αναπηρίες. Προτείνει ότι το Υπουργείο Παιδείας και Αθλητισμού θα μπορούσε να σχεδιάσει στρατηγικά προγράμματα παρακολούθησης που στοχεύουν στις βασικές αρχές της αυθεντικής ηγεσίας, καλλιεργώντας μια γενιά ηγετών ικανών να περιηγηθούν στις σύγχρονες οργανωτικές πολυπλοκότητες.