Η σκλήρυνση κατά πλάκας (ΣΚΠ) χαρακτηρίζεται ως μία πολυεστιακή φλεγμονώδης διαταραχή του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (ΚΝΣ) και αποτελεί την πιο κοινή αιτία νευρολογικής αναπηρίας σε νεαρούς ενήλικες παγκοσμίως. Η αιτιοπαθογένεια της νόσου απαρτίζεται από γονιδιακούς και επιγενετικούς μηχανισμούς, από ιογενείς λοιμώξεις, και άλλους παράγοντες, όπως η παχυσαρκία και το κάπνισμα. Στην παθοφυσιολογία προέχει η παρουσία μεγάλων συρρεουσών απομυελινωτικών αλλοιώσεων στη λευκή ουσία του ΚΝΣ, ενώ η διάγνωση της νόσου είναι αποτέλεσμα συνδυασμού απεικονιστικών και κλινικών χαρακτηριστικών. Τα αναθεωρημένα κριτήρια McDonald του 2017 αποτελούν το πρότυπο που χρησιμοποιείται για τη διάγνωση των τριών μορφών της ΣΚΠ, σε συνδυασμό με την κλίμακα αξιολόγησης της σχετιζόμενης με τη ΣΚΠ αναπηρίας (EDSS). Όσον αφορά τις διαθέσιμες νοσοτροποποιητικές αγωγές (DMTs) ισχύει ωστόσο, ότι υπάρχουν ασθενείς που δεν έχουν ελάττωση των φλεγμονωδών διεργασιών ή περιορίζονται από τις διάφορες ανεπιθύμητες ενέργειες. Στο τοπίο της διαχείρισης της νόσου, έρχεται να προστεθεί η θεραπεία με βλαστοκύτταρα, η οποία περιλαμβάνει τη μεταμόσχευση σε ασθενείς διαφόρων τύπων βλαστοκυττάρων, αυξάνοντας το πλήθος των θεραπευτικών επιλογών. Τα κατεξοχήν βλαστοκύτταρα που έχουν δοκιμαστεί είναι τα μεσεγχυματικά, αλλά επιπροσθέτως έχουν μελετηθεί και άλλοι τύποι βλαστοκυττάρων, όπως τα αυτόλογα αιμοποιητικά βλαστοκύτταρα, τα νευρικά βλαστοκύτταρα, τα ανθρώπινα εμβρυϊκά βλαστοκύτταρα και τα επαγόμενα πολυδύναμα βλαστικά κύτταρα. Στην παρούσα εργασία, συγκεντρώθηκαν κλινικές μελέτες των τελευταίων πέντε ετών που περιλαμβάνουν θεραπεία με: α) μεσεγχυματικά βλαστοκύτταρα ομφαλίου λώρου, β) αυτόλογα αιμοποιητικά βλαστοκύτταρα, γ) αυτόλογα -και μη- μεσεγχυματικά βλαστοκύτταρα και δ) νευρικά προγονικά βλαστοκύτταρα. Τέλος, συγκεντρώθηκαν κλινικές μελέτες για: α) την αξιολόγηση των επιπέδων NfL και CXCL13 στο ΕΝΥ μετά από θεραπεία με MSCs, β) τα νευροφυσιολογικά αποτελέσματα από την TMS μετά τη θεραπεία με aMSCs, γ) την αξιολόγηση της ασφάλειας και της κλινικής αποτελεσματικότητας των βιοδεικτών της επαναλαμβανόμενης ενδοκοιλιακής χορήγησης κυττάρων MSC-NTF, και δ) τα αποτελέσματα της μελέτης STEMS