Η μνήμη είναι ένα πολυπαραγοντικό σύστημα που απαρτίζεται από ένα σύνολο επιμέρους διεργασιών και αποτέλεσε για πολλές δεκαετίες αντικείμενο μελέτης και ανάπτυξης θεωρητικών μοντέλων. Το μοντέλο για την εργαζόμενη μνήμη που διατύπωσαν οι Baddeley και Hitch (1974) και σύμφωνα με το οποίο η άμεση μνήμη είναι ένα μνημονικό σύστημα που συμμετέχει σε πολλές γνωστικές λειτουργίες, έστρεψε το ενδιαφέρον πολλών ερευνητών στη μελέτη της λειτουργίας της εργαζόμενης μνήμης. Στην παρούσα έρευνα έγινε προσπάθεια στάθμισης δύο δοκιμασιών της λεκτικής εργαζόμενης μνήμης, μιας δοκιμασίας με το έργο της ανάκλησης καταλόγων λέξεων και μιας δοκιμασίας με το έργο της ανάκλησης καταλόγων ψευδολέξεων, σε ελληνικό πληθυσμό (194 συμμετέχοντες) με σκοπό οι συγκεκριμένες δοκιμασίες να αποτελέσουν εργαλεία για την εκτίμηση της λεκτικής εργαζόμενης μνήμης, τόσο στην ερευνητική όσο και στην κλινική πράξη. Παράλληλα έγινε προσπάθεια για τη διερεύνηση της σχέσης των δοκιμασιών της λεκτικής εργαζόμενης μνήμης με μια δοκιμασία μη-λεκτικής νοημοσύνης και όπως φάνηκε υπάρχει ισχυρότερη σχέση μεταξύ της δοκιμασίας ανάκλησης των καταλόγων ψευδολέξεων με τη δοκιμασία της μη-λεκτικής νοημοσύνης.