NobleBlocks

Research indexJournal article

Το κρίσιμο σημείο ξήρανσης των λιβαδικών φυτών

Εξαδακτύλου

Aristotle University of Thessaloniki1 Jan 2013Open access

NobleIDark:/48914/w1/20260525/8172FC30DOI10.26262/heal.auth.ir.281496

Free to read at the publisher

You can read the abstract here, or the full text at the publisher.

Read at the publisher

Abstract

Στο μεσογειακό περιβάλλον, η επικράτηση ξηροθερμικών συνθηκών επιδρά ισχυρά στη χλωρίδα και στην χλωριδική ποικιλότητα, επηρεάζοντας έτσι σε μεγάλο βαθμό την παραγωγικότητα των μεσογειακών λιβαδικών οικοσυστημάτων. Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμη η εύρεση των ανθεκτικότερων λιβαδικών ειδών σε λιβάδια της χαμηλής ζώνης, με σκοπό την ορθολογική διαχείριση των σύγχρονων λιβαδικών οικοσυστημάτων που βιώνουν συνθήκες υδατικής καταπόνησης στις περιοχές της μεσογειακής ζώνης, ιδιαίτερα κατά τη θερινή περίοδο. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι: α) η επίδραση του μικροκλίματος στην υδατική κατάσταση των ετήσιων και πολυετών λιβαδικών φυτών, β) η μεταβολή του Ψ και του RWC κατά τη διάρκεια της βλαστικής περιόδου, σε ετήσια και πολυετή λιβαδικά φυτά, γ) το κρίσιμο σημείο ξηράνσεως μεταξύ των δύο κύριων οικογενειών των λιβαδικών φυτών (αγρωστώδη – ψυχανθή) και δ) η αντοχή των λιβαδικών φυτών στην ξηρασία. Τα είδη που μελετήθηκαν ήταν τα αγρωστώδη: Hordeum murinum, Phalaris aquatica, Dactylis glomerata, Hordeum bulbosum και τα ψυχανθή: Medicago arabica, Trifolium campestre, Trifolium hybridum, Vicia hybridα. Μετρήθηκε το υδατικό δυναμικό, ο ρυθμός διαπνοής και η στοματική αγωγιμότητα ενώ υπολογίστηκαν, το σχετικό υδατικό περιεχόμενο [RWC], ο σχετικός δείκτης ξήρανσης [RDI] και το κρίσιμο σημείο ξήρανσης. Από τα αποτελέσματα προκύπτει ότι η αύξηση του ελλείμματος υδρατμών του μικροκλίματος και της ατμόσφαιρας, κατά τη βλαστική περίοδο αυξάνει σταδιακά την αφυδάτωση των φυτών. Η μεγαλύτερη επίδραση του μικροκλίματος στην υδατική κατάσταση των φυτών, εμφανίζεται στο ετήσιο αγρωστώδες Η. murimum, το οποίο αποφεύγει την ξηρασία κλείνοντας σύντομα το βιολογικό του κύκλο. Το είδος που εμφάνισε τη μεγαλύτερη ανθεκτικότητα είναι το πολυετές αγρωστώδες P. aquatica το οποίο προσαρμόζεται καλύτερα στις συνθήκες της χαμηλής μεσογειακής ζώνης. Διαθέτει μηχανισμούς που του δίνουν τη δυνατότητα να διατηρεί χαμηλό RWC σε χαμηλό Ψ. Επίσης, το πολυετές ψυχανθές T. hybridum ίσως διαθέτει μηχανισμό αντοχής στην ξηρασία γιατί εμφάνισε χαμηλό Ψ σε χαμηλό RWC. Έτσι, σε λιβαδικά οικοσυστήματα της χαμηλής μεσογειακής ζώνης που βιώνουν συνθήκες έντονης υδατικής καταπόνησης, ιδιαίτερα κατά τη θερινή περίοδο, προτείνεται η ορθολογική διαχείρισή τους με τη χρήση σποράς με πολυετή είδη, με σκοπό την αύξηση και διατήρηση της παραγωγής.

Discussion

Topics

More

Suggest a correction or report