Η εργασία αυτή μελετάει την επίδραση που έχει στη συμπεριφορά και την απόδοση ενός κατανεμημένου συστήματος το οποίο αποτελείται από δύο ανεξάρτητα clusters που επικοινωνούν μεταξύ τους η εφαρμογή τριών διαφορετικών μηχανισμών ανάθεσης των tasks στους επεξεργαστές του συστήματος. Ο στόχος των μηχανισμών αυτών είναι η εξισορρόπηση του φόρτου στους επεξεργαστές του συστήματος χρησιμοποιώντας όσο το δυνατόν λιγότερες πληροφορίες για την κατάσταση του συστήματος. Το σύστημα μοντελοποιείται με βάση την θεωρία ουρών και τα αποτελέσματα εξάγονται μέσω της προσομοίωσης διακεκριμένων γεγονότων. Το μοντέλο εξετάζεται κάτω από συνθετικό φόρτο εργασιών και συγκρίνεται η απόδοσή του για τις τρεις πολιτικές δρομολόγησης.