NobleBlocks

Research index

Η θεμελιώδης αρχή της καλής πίστης και η εφαρμογή της στο δημόσια διοίκηση

Ζέζα

University of West Attica6 Apr 2023Open access

NobleIDark:/48914/w1/20260525/50FEC2EBDOI10.26265/polynoe-4055

Free to read at the publisher

You can read the abstract here, or the full text at the publisher.

Read at the publisher

Abstract

Οι γενικές αρχές του διοικητικού δικαίου αποτελούν σήμερα σημαντική πηγή διαμόρφωσης του δικαίου. Πρόκειται για έννοιες, που παρά τον γενικό και αφηρημένο χαρακτήρα τους, αποτελούν σημαντικό εργαλείο στα χέρια του δικαστή, όποτε αυτός καλείται να κρίνει περιπτώσεις για τις οποίες η νομοθεσία δεν προβλέπει συγκεκριμένες ρυθμίσεις. Στο πεδίο του διοικητικού δικαίου η έννοια των γενικών αρχών απέκτησε πρακτική σπουδαιότητα σχετικά πρόσφατα. Την 26η Οκτωβρίου 1945 στη Γαλλία το Συμβούλιο της Επικρατείας, με μια σειρά αποφάσεων της Ολομελείας του, αποδέχθηκε τις γενικές αρχές ως εφαρμοστέες. Έκτοτε, η χρήση των γενικών αρχών και η παραπομπή σε αυτές, εμφανιζόταν σε ολοένα και περισσότερες αποφάσεις. Με αυτό το δεδομένο, η θεωρητική μελέτη των γενικών αρχών κατέστη επιβεβλημένη και έτσι, η γαλλική νομική θεωρία άρχισε να εμβαθύνει συστηματικότερα στην έννοια των γενικών αρχών επηρεάζοντας τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες 1. Η ίδρυση του Συμβουλίου προβλεπόταν στο νόμο 3713/1928, ο οποίος ακολούθησε το μοντέλο του γαλλικού Conseil d’ Etat. Η πρώτη νομολογιακή περίοδος του Συμβουλίου της Επικρατείας διαμορφώθηκε μεταξύ των ετών 1929 και 1951. Κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής και ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Κωνσταντίνου Ρακτιβάν, διαπλάστηκαν οι γενικές αρχές του διοικητικού δικαίου μεταξύ των οποίων και η αρχή της καλής πίστης. Σε πολλές περιπτώσεις οι γενικές αρχές του γαλλικού διοικητικού δικαίου εισήχθησαν στον ελληνικό νομικό κόσμο αυτούσιες, ακριβώς όπως ερμηνεύτηκαν από το γαλλικό Συμβούλιο της Επικρατείας. Με την πάροδο του χρόνου, αυτές οι γενικές αρχές προσαρμόστηκαν και ερμηνεύτηκαν κατά το πνεύμα του ελληνικού δικαίου, το οποίο κατά διαλεκτικό τρόπο επηρέασαν 2. H αρχή της καλής πίστης είναι κατά μια άποψη η εντιμότητα και η συνέπεια στην εκπλήρωση μιας υπόσχεσης, ενώ κατά άλλη άποψη το περιεχόμενό της είναι προσηλωμένο στις αρχές του ανθρωπισμού. Με την έννοια αυτή μπορεί να γίνεται λόγος για εφαρμογή της καλής πίστης στο δημόσιο δίκαιο ως αρχής του δικαίου γενικότερα. Παρότι η αποδοχή της ως μίας από τις γενικές αρχές του Δημοσίου και κυρίως του Διοικητικού Δικαίου ξεσήκωσε αρχικά πολλές ενστάσεις και έντονη κριτική, σήμερα βλέπουμε την αρχή της καλής πίστης να καθιερώνεται ακόμα και μέσα σε νομοθετικά κείμενα.

Discussion

Topics

More

Suggest a correction or report