NobleBlocks

Research indexJournal article

Βελτίωση των ιδιοτήτων του ξύλου με ανακυκλωμένο πολυστυρένιο:

Φώτη

Aristotle University of Thessaloniki1 Jan 2013Open access

NobleIDark:/48914/w1/20260525/35342216DOI10.26262/heal.auth.ir.132466

Free to read at the publisher

You can read the abstract here, or the full text at the publisher.

Read at the publisher

Abstract

Ανακυκλωμένο πολυστυρένιο ("φελιζόλ") σε συνδυασμό με αλκυδική ρητίνη, παραφίνη και κολοφώνιο χρησιμοποιήθηκε σε μορφή διαλυμάτων σε οργανικό διαλύτη για να βελτιώσει τις υδατοαπωθητικές και μηχανικές ιδιότητες του ξύλου. Το πολυστυρένιο χρησιμοποιήθηκε σε συγκεντρώσεις 5, 10, 15 και 20% , η αλκυδική ρητίνη σε συγκέντρωση 5%, το κολοφώνιο επίσης σε συγκέντρωση 5% και η παραφίνη σε συγκέντρωση 0,5%. Ο εμποτισμός δειγμάτων διηθητικού χαρτιού με τα διαλύματα έδειξε ότι αύξηση της συγκέντρωσης των στερεών συστατικών των εμποτιστικών διαλυμάτων είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της συγκράτησης τους από το εμποτισμένο διηθητικό χαρτί και την αύξηση της "ειδικής πυκνότητας"("grammage"). Η αύξηση της "ειδικής πυκνότητας" είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση της προσρόφησης του νερού και την αύξηση της αντοχής σε "διάρρηξη" (bursting strength), κάμψη (resistance to bending), πλευρική (ring crush resistance) και αξονική θλίψη (compression strength). Από την προσθήκη της παραφίνης, κολοφωνίου και αλκυδικής ρητίνης στα διαλύματα πολυστυρενίου βρέθηκε ότι η παραφίνη ήταν περισσότερο υδρόφοβη σε σύγκριση με το πολυστυρένιο, την αλκυδική ρητίνη και το κολοφώνιο, και το κολοφώνιο περισσότερο υδρόφοβο σε σύγκριση με το πολυστυρένιο και την αλκυδική ρητίνη. Ο εμποτισμός του διηθητικού χαρτιού με τα διαλύματα που περιείχαν αλκυδική ρητίνη και κολοφώνιο βελτίωσε όλες τις μηχανικές ιδιότητες που μελετήθηκαν σε σύγκριση με τα διαλύματα που περιείχαν παραφίνη. Για την μελέτη της επίδρασης των κλιματικών παραγόντων στις υδρόφοβες προστατευτικές ουσίες χρησιμοποιήθηκαν δείγματα ξύλου πεύκης και οξιάς διαστάσεων 2x2x0,6 cm (ακτ. x εφ. x αξ.) τα οποία μετά τον εμποτισμό τους εκτέθηκαν με την εγκάρσια επιφάνειά τους σε συνθήκες περιβάλλοντος κατά το διάστημα Νεόμβριος 2011-Αύγουστος 2012. Στα πειραματικά διαλύματα που χρησιμοποιήθηκαν οι συγκεντρώσεις του πολυστυρενίου ήταν 10% και 20%, της αλκυδικής ρητίνης 1,25% και 2,5%, του κολοφωνίου 1,25% και 2,5% και της παραφίνης 0,5% (Χειρισμοί A, B, C, D). Επίσης χρησιμοποιήθηκαν και δύο υδρόφοβες προστατευτικές ουσίες του εμπορίου (χειρισμοί G, H). Με βάση τις εμποτιστικές και τον τρόπο εμποτισμού των δειγμάτων προέκυψαν 13 χειρισμοί (A, B, C,….., M) και ένας χειρισμός (Ο, ανεμπότιστα δείγματα ξύλου, "μάρτυρας"). Η μελέτη έδειξε ότι αύξηση της συγκέντρωσης των στερεών συστατικών των εμποτιστικών διαλυμάτων είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της συγκράτησης από τα εμποτισμένα δείγματα ξύλου πεύκης και οξιάς. Η συγκράτηση βρέθηκε μεγαλύτερη στην πεύκη σε σύγκριση με την οξιά και στους χειρισμούς με τα προϊόντα εμπορίου. Η σύγκριση με βάση την μέγιστη εφαπτομενική διόγκωση (βυθισμένα στο νερό δείγματα επί 180 min) έδειξε ότι: Σε όλους τους χειρισμούς που μελετήθηκαν (εμποτιστικά διαλύματα διαφορετικών συνθέσεων) βρέθηκε ότι μεγαλύτερες συγκεντρώσεις (και συγκρατήσεις) συνδέονται με μικρότερες τιμές εφαπτομενικής διόγκωσης και για τα δύο είδη ξύλου πριν και μετά την έκθεσή τους στο περιβάλλον. Επίσης παρατηρήθηκε σε όλες τις περιπτώσεις (εμποτιστικά διαλύματα, είδη ξύλου) αύξηση της εφαπτομενικής διόγκωσης μετά την έκθεση των δειγμάτων σε συνθήκες περιβάλλοντος. Οι χειρισμοί μόνο με τα πειραματικά διαλύματα βρέθηκαν λιγότερο αποτελεσματικοί σε σύγκριση με του εμπορίου, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις βρέθηκε να υπερτερούν συγκριτικά με τους χειρισμούς με W.R. εμπορίου. Με βάση την εμφάνιση των ακτινικών ραγαδώσεων που παρατηρήθηκαν στις εγκάρσιες επιφάνειες των εκτεθειμένων σε συνθήκες περιβάλλοντος δειγμάτων ξύλου, προκύπτει ότι οι καλύτεροι χειρισμοί από την άποψη προστασίας του ξύλου και αποφυγής ραγαδώσεων βρέθηκαν, στην πεύκη οι χειρισμοί με προστατευτικές ουσίες εμπορίου (H, I) και οι χειρισμοί με πειραματικές συνθέσεις και προϊόντα εμπορίου (L, M), και στην οξιά οι χειρισμοί με πειραματικές συνθέσεις και προϊόντα εμπορίου (L, M). Με βάση τους θεωρητικούς χρόνους που απαιτούνται για να διογκωθούν τα δείγματα κατά το ½ και ¼ της μέγιστης διόγκωσης βρέθηκε και για τα δύο είδη ξύλου ότι περισσότερο αποτελεσματικοί (απαιτούνται μεγαλύτεροι χρόνοι) ήταν οι χειρισμοί Η, Ι (προϊόντα εμπορίου) και οι χειρισμοί J, K, L, M (πειραματικά διαλύματα και προϊόντα εμπορίου). Η αξιολόγηση των αλλοιώσεων των εφαπτομενικών επιφανειών των δειγμάτων ξύλου πεύκης και οξιάς διαστάσεων 0,6x2x6 cm (ακτ. x εφ. x αξ.) που εμποτίστηκαν με τα προστατευτικά διαλύματα (Χειρισμοί A, B, C,….., M) και εκτέθηκαν σε συνθήκες περιβάλλοντος έδειξε ότι σε όλες τις περιπτώσεις των χειρισμών παρατηρήθηκαν ραγαδώσεις στις εφαπτομενικές επιφάνειες με αξονική κατεύθυνση παράλληλη με το μήκος των δειγμάτων. Από όλους τους χειρισμούς που μελετήθηκαν η μικρότερη επίδραση από τις συνθήκες του περιβάλλοντος παρατηρήθηκε στον χειρισμό Ι με προϊόντα εμπορίου (G υδρόφοβο προστατευτικό και Η βερνίκι). Σε εμποτισμένα δείγματα ξύλου λεύκης με διάλυμα πολυστυρενίου 20% βρέθηκε μικρή σχετικά βελτίωση της αντοχής τους σε θλίψη και διάτμηση (9,7% και 2,32% αντίστοιχα) αλλά πολύ μεγαλύτερη στην σκληρότητα (28,72%) και στην εξήλωση (38,22%).

Discussion

Topics

More

Suggest a correction or report