Ο χώρος δημιουργεί συναισθήματα, καλλιεργεί συμπεριφορές, επηρεάζει τις διαπροσωπικές σχέσεις και επιδρά με καταλυτικό ρόλο στη ψυχοσύνθεση του ατόμου. Ο χώρος, όμως, δεν αποτελεί μόνο τον τόπο της μόνιμης κατοικίας μας, αποτελεί και εκείνον τον τόπο, στον οποίο καταναλώνουμε ένα μεγάλο τμήμα του ημερήσιου χρόνου μας. Εάν για τους ενήλικες αυτός ο χώρος είναι ο χώρος της εργασίας τους, τότε για τους ανήλικους είναι ο χώρος του σχολείου. Το σχολείο δεν προσφέρει μόνο γνώσεις, διαμορφώνει στάσεις, συμπεριφορές, βοηθά στην ανάπτυξη των διαπροσωπικών σχέσεων των μαθητών μεταξύ τους, επιδρά, δηλαδή, στην κοινωνικοποίησή τους. Το σχολείο αποτελεί για τους μικρούς μαθητές το δεύτερο σπίτι τους, στο οποίο μπορούν όχι μόνο να αποκτήσουν γνώσεις σε τομείς του επιστητού ή να γνωρίσουν τους νόμους που διέπουν τη λειτουργία του κόσμου, αλλά και να παίξουν, να δημιουργήσουν φιλίες, να αλληλεπιδράσουν, να γυμναστούν, να γνωρίσουν και να σεβαστούν τη φύση. Έτσι, το σχολικό κτίριο πρέπει να έχει την κατάλληλη δομή και τη μορφολογία, ώστε να μπορεί να εξυπηρετήσει τις παραπάνω ανάγκες των μαθητών και να αναβαθμίσει την ποιότητα και αποτελεσματικότητα του εκπαιδευτικού έργου. Η παρούσα έρευνα έχει σκοπό να αναδείξει, μέσω μιας ποσοτικής έρευνας με ερωτηματολόγιο, την τρέχουσα κατάσταση των κτιριακών υποδομών σε επάρκεια και καταλληλότητα και εστιάζει στα δημόσια σχολεία της Α/θμιας εκπαίδευσης της Ρόδου, υπό το πρίσμα των εκπαιδευτικών σε αντανάκλαση με την επιτέλεση της παιδαγωγικής πράξης. Τα αποτελέσματα της έρευνας υπέδειξαν προβλήματα επάρκειας και καταλληλότητας των χώρων των σχολικών μονάδων, όσο και προβλήματα ασφάλειας, στατικότητας, αντισεισμικής προστασίας και πυρασφάλειας. Από την έρευνα διαφαίνεται ότι η αιτία των προβλημάτων είναι η κρατική υποχρηματοδότηση, αλλά και η απουσία ενός ενιαίου κεντρικού σχεδιασμού συντήρησης και ανέγερσης νέων σύγχρονων σχολικών κτιρίων.