Research indexJournal article
Νομοθεσία και ηθικοί προβληματισμοί για τους εμβολιασμούς των ενηλίκων στην Ελλάδα
Τσακιρίδου
Aristotle University of Thessaloniki1 Jan 2021Open access
NobleIDark:/48914/w1/20260521/0B398CBBDOI10.26262/heal.auth.ir.333224
Νομοθεσία και ηθικοί προβληματισμοί για τους εμβολιασμούς των ενηλίκων στην Ελλάδα
Τσακιρίδου · Aristotle University of Thessaloniki · 2021
NobleIDark:/48914/w1/20260521/0B398CBBDOI10.26262/heal.auth.ir.333224
Free to read at the publisher
You can read the abstract here, or the full text at the publisher.
Abstract
Η παρούσα εργασία με θέμα «Νομοθεσία και ηθικοί προβληματισμοί για τους εμβολιασμούς των ενηλίκων στην Ελλάδα», διερευνά το ζήτημα των εμβολιασμών και της υποχρεωτικότητας των μαζικών εμβολιασμών, τόσο από νομική όσο και από ηθική πλευρά. Αναλυτικότερα, μελετώνται οι εμβολιασμοί από τη δημιουργία τους μέχρι και σήμερα. Στο κεφάλαιο αυτό λαμβάνει χώρα μια ιστορική αναδρομή των εμβολίων και αναλύονται διεξοδικά τόσο οι εμβολιασμοί των παιδιών όσο και των ενηλίκων στην Ελλάδα. Από την πορεία των εμβολίων στην ιστορία της ανθρωπότητας, γίνεται σαφές πως οι εμβολιασμοί έχουν σώσει πολλά εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές, αλλά και ότι αντιδράσεις και επιφυλάξεις σχετικά με τα εμβόλια υπήρχαν πάντα. Αναλύεται επίσης η ωφελιμότητα των εμβολίων και οι ηθικοί προβληματισμοί που εγείρει το ζήτημα αυτό. Συγκεκριμένα αναλύεται η ωφελιμότητα των εμβολιασμών στους ενήλικες, οι ηθικοί προβληματισμοί και το αντιεμβολιστικό κίνημα, το νομικό πλαίσιο σχετικά με το υπό μελέτη ζήτημα αλλά και οι προβληματισμοί σχετικά με τη πανδημία που βιώνουμε. Γίνεται σαφές, ότι το ατομικό δικαίωμα στον εμβολιασμό μπορεί να εξασφαλίσει την συλλογική ανοσία ενός πληθυσμού. Στην αντίθετη περίπτωση όμως που το άτομο αποφασίζει ελεύθερα κάτι για την υγεία του, που μπορεί να απειλήσει ή να βλάψει τη ζωή άλλων προσώπων, τι πρέπει να γίνεται; Εκεί η απάντηση οδηγεί στην υποχρεωτικότητα των εμβολιασμών, διότι τα αποτελέσματα της πράξης του ατόμου δεν περιορίζονται μόνο σε αυτόν, αλλά μπορεί να βλάψουν κι άλλα άτομα. Συμπερασματικά όταν κινδυνεύει η υγεία των άλλων, η αυτονομία του ασθενή μπορεί να περιοριστεί σε κάποιο βαθμό, η αυτονομία του ασθενή μπορεί να περιοριστεί σε κάποιο βαθμό και πάντα κάτω από την έννοια του κοινωνικού συμφέροντος και της αρχής της αναλογικότητας. Δεδομένου ότι ο εμβολιασμός αποτελεί ένα μέτρο που εφαρμόζεται σε όλους τους πολίτες, το κοινωνικό δικαίωμα στη δημόσια υγεία, είναι ανέφικτο χωρίς τον περιορισμό του ατομικού δικαιώματος, διότι ο εμβολιασμός είναι ένα μέτρο που τηρεί την αρχή της αναλογικότητας. Τέλος, θα μπορούσε κανείς με μια άλλη ανάγνωση να πει ότι δε θίγεται ουσιαστικά το δικαίωμα στην προσωπικότητα, καθώς πρόκειται για ένα δικαίωμα το οποίο δεν το έχουν μόνο αυτοί που δεν επιθυμούν τον εμβολιασμό, αλλά και αυτοί που επιθυμούν να διαβιούν χωρίς την πιθανότητα προσβολής από λοιμώδεις νόσους.