NobleBlocks

Research index

Η πορεία προς το Άμστερνταμ: πτυχές και εκφάνσεις της διακυβερνητικής διάσκεψης

Σόλας

Athens University of Economics & Business1 Nov 2016Open access

NobleIDark:/48914/w1/20260525/AFD5EECBDOI10.26219/heal.aueb.9377

Free to read at the publisher

You can read the abstract here, or the full text at the publisher.

Read at the publisher

Abstract

Παρατηρώντας τη διαχρονική πορεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), διαπιστώνεται πως αυτή σε καμιά περίπτωση δεν αποτέλεσε εξαρχής το επιτυχές αποτέλεσμα της ad hoc συνεργασίας κάποιων ευρωπαϊκών κρατών. Τουναντίον, αποτελεί τον καρπό της ρεαλιστικής (σε οικονομικούς και πολιτικούς όρους) προσέγγισης, σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο διεθνές περιβάλλον, με στόχο τη συλλογική αντιμετώπιση προβλημάτων και προκλήσεων πάσης φύσεως. Συνεπώς, η διαδρομή από την ίδρυση της ΕΚΑΧ, το 1951, μέχρι την υπογραφή της Συνθήκης του Μάαστριχτ, το 1992, ήταν κοπιώδης, δύσκολη και πλήρης παλινδρομήσεων. Ωστόσο, τα προβλήματα λειτουργίας που προέκυπταν στους κόλπους της ΕΕ, όπως η αδυναμία πολιτικής σύγκλισης μέσω της οικονομικής (όραμα Monnet), οι μεγάλες αποκλίσεις στις ευρωπαϊκές οικονομίες, η αδυναμία λήψης κρίσιμων αποφάσεων λόγω εθνικών συμφερόντων κ.ά. και παράλληλα η αλλαγές του γεωπολιτικού περιβάλλοντος που επέφερε κυρίως η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, επέβαλλαν την άμεση λήψη μέτρων. Η επείγουσα αυτή κατάσταση αποφασίστηκε να αντιμετωπιστεί με την αναθεώρηση του ήδη υφισταμένου πλαισίου λειτουργίας της Ένωσης και όχι με τη σύσταση νέας Συνθήκης. Στο πλαίσιο αυτό, κατά το διάστημα 1995-1997, έλαβαν χώρα συστηματικές διεργασίες, οι οποίες μέσω μεθοδικότητας και συνέπειας, οδήγησαν τα κράτη-μέλη της ΕΕ, στην υπογραφή της Συνθήκης του Άμστερνταμ. Μέσω αυτής επιτεύχθηκαν διορθωτικές αλλαγές σε πολλούς παθογενείς τομείς, ενώ σε άλλους διαπιστώθηκε η αδυναμία συναίνεσης, παραπέμποντάς τους για συζήτηση στο μέλλον. Η μελέτη που ακολουθεί επιχειρεί να αναδείξει πτυχές και εκφάνσεις της Διακυβερνητικής Διάσκεψης (ΔΚΔ) που πραγματοποιήθηκε με στόχο την υλοποίηση της Συνθήκης του Άμστερνταμ. Εξετάζει το γενικότερο γεωπολιτικό πλαίσιο της Ευρώπης και ευρύτερα, ώστε να αιτιολογήσει τις στάσεις και τις αντιλήψεις των ευρωπαϊκών χωρών κατά την ΔΚΔ. Παράλληλα, πραγματοποιεί αναδρομή στην πορεία της ΕΕ, για να προβληθούν τα προβλήματα της λειτουργίας της. Μελετά τις συνθήκες υλοποίησης του όλου εγχειρήματος και πραγματοποιεί αναλυτική παράθεση των αλλαγών που πραγματοποιήθηκαν και εντάχθηκαν στη νέα Συνθήκη. Στο ίδιο πλαίσιο εξετάζεται η στάση που κράτησαν πέντε συγκεκριμένες χώρες ως προς τις μελλούμενες αλλαγές με κριτήριο την εθνική τους φυσιογνωμία. Τέλος, επιχειρείται η άντληση συμπερασμάτων, χρήσιμων από κάθε άποψη στον μελετητή του κοινού ευρωπαϊκού οικοδομήματος.

Discussion

Topics

More

Suggest a correction or report