Республикамиз Конституцияси ва қонунчилигида Ўзбекистонда яшаётган ҳар қандай фуқаро турар-жой дахлсизлиги ва эркин ҳаракатланиш ҳуқуқига эга эканлиги эътироф этилган [1]. Ушбу мақсадда фуқароларнинг турар-жойга мулкчилик ҳуқуқларини таъминлаш, прописка масалаларини ҳал қилиш ва шу билан боғлиқ бошқа имтиёзлар бўйича айниқса кейинги йилларда улкан ишлар амалга оширилди. Шулар қаторида Қуролли Кучлар ҳарбий хизматчиларининг ҳам уй-жой таъминоти масалалари бўйича миллий ҳарбий қонунчилик асослари ишлаб чиқилди [2]. Жумладан, “Ўзбекистон Республикасининг Миллий гвардияси тўғрисида”ги қонунида ҳарбий хизматчиларнинг уй-жой билан таъминланиш ҳуқуқи қайд этилиб, уларнинг оилалари уй-жой билан бепул ёки имтиёзли таъминланаяпти [3].