Research indexJournal article
Συμπεριληπτική και Διαπολιτισμική εκπαίδευση: Ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για τη σχέση των δύο μορφών εκπαίδευσης και την εφαρμογή τους στο ελληνικό σχολείο
Γκανιάτσα
Aristotle University of Thessaloniki1 Jan 2025Open access
NobleIDark:/48914/w1/20261105/F76E177BDOI10.26262/heal.auth.ir.371711
Συμπεριληπτική και Διαπολιτισμική εκπαίδευση: Ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για τη σχέση των δύο μορφών εκπαίδευσης και την εφαρμογή τους στο ελληνικό σχολείο
Γκανιάτσα · Aristotle University of Thessaloniki · 2025
NobleIDark:/48914/w1/20261105/F76E177BDOI10.26262/heal.auth.ir.371711
Free to read at the publisher
You can read the abstract here, or the full text at the publisher.
Abstract
Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται τη σχέση μεταξύ της διαπολιτισμικής και της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης. Σε θεωρητικό και εμπειρικό επίπεδο, διερευνά δύο θεμελιώδεις παιδαγωγικές προσεγγίσεις που επιχειρούν να ανταποκριθούν στις σύνθετες εκπαιδευτικές ανάγκες των σύγχρονων, πολυπολιτισμικών και κοινωνικά ετερογενών σχολικών περιβαλλόντων. Μέσω της βιβλιογραφικής ανασκόπησης, παρουσιάζονται και αναλύονται οι εννοιολογικές αποσαφηνίσεις, οι παιδαγωγικές αρχές και οι αξίες των δύο μορφών εκπαίδευσης. Στόχος είναι μια επιστημονικά τεκμηριωμένη συγκριτική αποτίμηση, ώστε να αναδειχθούν τόσο τα κοινά τους σημεία όσο και τα διαφοροποιητικά τους χαρακτηριστικά, με απώτερο σκοπό τη διαμόρφωση προτάσεων για την ενιαία και δημιουργική εφαρμογή τους στο ελληνικό δημόσιο σχολείο. Παράλληλα, ερευνώνται οι στάσεις, οι αντιλήψεις και η ετοιμότητα των εκπαιδευτικών, πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ως προς τη διαχείριση της πολιτισμικής ετερότητας και της μαθησιακής ποικιλομορφίας και αξιολογούνται οι εφαρμοζόμενες παιδαγωγικές πρακτικές των εκπαιδευτικών, υπό το πρίσμα της συμπεριληπτικής και διαπολιτισμικής οπτικής στο ελληνικό σχολείο. Τα ερευνητικά ευρήματα υποδεικνύουν ότι, παρά τις θεωρητικές συγκλίσεις των δύο εκπαιδευτικών προσεγγίσεων, τη θετική στάση της πλειονότητας των εκπαιδευτικών και τις πρακτικές που επιχειρούν να εφαρμόζουν, η υλοποίησή τους στο ελληνικό σχολείο παραμένει αποσπασματική και εν πολλοίς ελλιπής, λόγω περιορισμένων θεσμικών παρεμβάσεων και ανεπαρκούς επιμόρφωσης. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται σε πρακτικές που υποστηρίζουν ένα συμπεριληπτικό και διαπολιτισμικό σχολείο, όπως η διαφοροποιημένη διδασκαλία, η βιωματική μάθηση και η αξιοποίηση του πολιτισμικού υποβάθρου και της μητρικής γλώσσας των μαθητών/τριών. Η εργασία υποστηρίζει το μη ανταγωνιστικό, αλλά αλληλοσυμπληρούμενο χαρακτήρα των δύο μορφών εκπαίδευσης και προτείνει την εφαρμογή τους σε ένα ενιαίο εκπαιδευτικό μοντέλο το οποίο θα εφαρμόζει τις αρχές της συμπερίληψης και της διαπολιτισμικότητας, συμβάλλοντας στην κοινωνική δικαιοσύνη, την ισότητα ευκαιριών και την καλλιέργεια δημοκρατικού ήθους στο σύγχρονο σχολείο.