NobleBlocks

Research indexJournal article

Ο Όσιος Ιωακείμ ο Παπουλάκης ο Βατοπαιδινός και το ιεραποστολικό του έργο

Καριπίδης

Aristotle University of Thessaloniki1 Jan 2025Open access

NobleIDark:/48914/w1/20261105/11B47E8FDOI10.26262/heal.auth.ir.371884

Free to read at the publisher

You can read the abstract here, or the full text at the publisher.

Read at the publisher

Abstract

Ο Ιθακήσιος Άγιος Ιωακείμ ο Βατοπαιδινός ο Παπουλάκης, κατά κόσμον Ιωάννης Πατρίκιος, γεννήθηκε το 1786 και μεγάλωσε σε μια περίοδο σκλαβιάς και πόνου, καθώς η χώρα βρισκόταν στην κατοχή των Οθωμανών και τα Επτάνησα στην κυριαρχία των Άγγλων αλλά και ο ίδιος ορφάνεψε στην τρυφερή ηλικία των επτά ετών από μητέρα και η μηριά που πήρε τη θέση της ήταν μια σκληρή γυναίκα που τον τιμωρούσε απάνθρωπα. Μετέπειτα ο Άγιος Ιωακείμ βρήκε την μητρική αγάπη στην μητέρα όλων μας την Παναγία, όταν επισκέφτηκε την Μονή Βατοπαιδίου. Εκεί, παρέμεινε για είκοσι περίπου έτη αρχικά ως δόκιμος μοναχός και έπειτα ως μεγαλόσχημος. Αποτέλεσε υπόδειγμα αρετής και πνευματικής προκοπής. Με το ξέσπασμα της επανάστασης, ο Άγιος Ιωακείμ, ως ένας ακόμα Εθνοδιδάσκαλος, κατά μίμηση του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, ξεκίνησε το ιεραποστολικό του έργο περιοδεύοντας στην Πελοπόννησο, τη Στερεά Ελλάδα, την Ήπειρο και τη Μακεδονία. Τελικά κατέληξε στην πατρίδα του την Ιθάκη. Κατά την περίοδο της περιήγησής του συνέβαλε στην τόνωση της ψυχικής δύναμης και στην εδραίωση της πίστης των υπόδουλων Ελλήνων με τη θυσιαστική του αγάπη, την προορατικότητα, τη διορατικότητα και τη θαυματουργική του δράση. Το σύνολο του βίου και της δράσης του αγίου μπορεί να συνοψιστεί στα ακόλουθα: Αρχικά, μαζί με τους μοναχούς της Μονής Βατοπαιδίου στήριξε στην δύσκολη περίοδο της δουλείας τη γνωστική και πνευματική καλλιέργεια του ελληνικού λαού κυρίως μέσω της Αθωνιάδας σχολής, της οποίας την περίοδο εκείνη ήταν διαχειριστής και οικονόμος. Κατά το πέρασμα του από την ελληνική επικράτεια ενίσχυσε, ενημέρωσε, ενθάρρυνε και βοήθησε πολλούς συμπατριώτες του. Μέσω του λόγου της προσωπικής του προσφοράς και του θαυματουργικού του έργου. Έκτισε εκκλησίες, βοήθησε υλικά και πνευματικά τους φτωχούς και κατατρεγμένους, ορθώνοντας το ανάστημα του στους εκάστοτε διοικητές υπερασπίζοντας την πίστη στον τριαδικό θεό. Πολλοί θεωρούν ότι η εδραίωση της ορθοδοξίας στα Επτάνησα οφείλεται τη δράση του μεγάλου αυτού αγίου. Ο ίδιος διέθετε τα χαρίσματα της διορατικότητας, της προφητικότητας και της θαυματουργικότητας που τα κέρδισε με τη δωρεά του αγίου πνεύματος, κατά την ανοδική του πορεία προς την αγιότητα. Αν και έζησε το περισσότερο διάστημα μέσα στον κόσμο τήρησε τις αρχές και παραδόσεις των νηπτικών Πατέρων, ζώντας με αγρυπνία, νηστεία και συνεχή προσευχή. Μαρτυρίες επώνυμων συμπατριωτών του αναφέρουν ότι τον είδαν τη νύχτα να προσεύχεται λουσμένος στο φως, ιστάμενος ένα μέτρο πάνω από το έδαφος. Θαύματα ο άγιος συνέχισε να κάνει και μετά το θάνατό του που έλαβε χώρα στις 2 Μαρτίου το 1868. Ενταφιάστηκε πίσω από το ιερό της Αγίας Βαρβάρας του ναού που έκτισε ο ίδιος, δίπλα από μία μυρτιά που είχε φυτέψει με τα χέρια του. Η ανακομιδή των λειψάνων του έγινε στις 23 Μαΐου του 1922. Η αναγνώριση της προσφοράς του έργου του και της αγιότητάς του επικυρώθηκε με την υπ’ αριθμ. 323 πατριαρχική και συνοδική πράξη του Οικουμενικού Πατριαρχείου, έπειτα από εισήγηση της ιεράς μονής Βατοπαιδίου και της διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος στις 19 Μαρτίου το 1998.

Discussion

More

Suggest a correction or report