เอกัตศึกษาฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อมุ่งศึกษาแนวทางการบรรเทาภาระภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างสำหรับอาคารที่ทรงคุณค่าทางประวัติศาสตร์ ควบคู่ไปกับการส่งเสริมการอนุรักษ์ บูรณะ หรือปรับปรุงอาคารไม่ให้เสื่อมเสียคุณค่า โดยผู้วิจัยได้ศึกษาถึงแนวทางการบรรเทาภาระภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง ของประเทศไทย และศึกษาแนวทางการบรรเทาภาษีอสังหาริมทรัพย์ของประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นประเทศมีนโยบายภาษีที่ส่งเสริมการอนุรักษ์อาคารที่ทรงคุณค่าทางประวัติศาสตร์หลากหลายวิธี จากการศึกษาพบว่าประเทศไทยยังขาดมาตรการบรรเทาภาระภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างสำหรับอาคารที่ทรงคุณค่าทางประวัติศาสตร์โดยตรง คงมีแต่เพียงระบุให้อาคารที่ใช้เป็นพิพิธภัณฑ์ตามเงื่อนไขประกาศกระทรวงการคลังได้รับยกเว้นภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง ประกอบกับการบำรุงรักษาอาคาร จำต้องมีค่าใช้จ่ายจำนวนมาก ส่งผลให้เกิดความไม่เป็นธรรมและเป็นข้อจำกัดในการอำนวยรายได้ แก่เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคาร เมื่อเปรียบเทียบกับนโยบายของประเทศสหรัฐอเมริกา ในรัฐจอร์เจีย มีการบรรเทาภาระภาษีอสังหาริมทรัพย์ด้วยการตรึงราคาประเมินทรัพย์สินส่งผลให้เป็นการตรึงจำนวนภาษีในระยะเวลาหนึ่ง และรัฐวอชิงตันมีการประเมินภาษีด้วยวิธีพิเศษที่อนุญาตให้หักค่าบำรุงรักษาอาคารออกจากราคาประเมินอาคารหลังการบูรณะ ซึ่งมาตรการทางภาษีข้างต้นช่วยเสริมสร้างแรงจูงใจ ให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองดำเนินการอนุรักษ์อาคารที่ทรงคุณค่าทางประวัติศาสตร์ได้ ผู้วิจัยจึงเสนอแนวทางแก้ไขปัญหาด้วยวิธีลดภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างเป็นร้อยละที่เหมาะสมออกจากจำนวนภาษีสุทธิที่คำนวณได้ โดยกำหนดให้การอนุรักษ์อาคารเป็นเงื่อนไขการบรรเทาภาระภาษี เนื่องจากการลดภาษีเป็นวิธีที่สอดคล้องกับกฎหมายภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างของประเทศไทยในปัจจุบัน และเทียบเคียงได้กับการหักค่าบำรุงรักษาอาคารตามแนวทางของต่างประเทศ ทั้งนี้ เพื่อให้เกิดความเป็นธรรมควบคู่กับการอำนวยรายได้ และส่งเสริมการอนุรักษ์อาคารที่ทรงคุณค่าทางประวัติศาสตร์อย่างยั่งยืน