NobleBlocks

Research indexJournal article

Κοινωνική Απομόνωση, Μοναξιά και Κίνδυνος Άνοιας: Συστηματική Ανασκόπηση

Μυλωνάς

Aristotle University of Thessaloniki1 Jan 2025Open access

NobleIDark:/48914/w1/20261105/B5E37677DOI10.26262/heal.auth.ir.372479

Free to read at the publisher

You can read the abstract here, or the full text at the publisher.

Read at the publisher

Abstract

Η άνοια αποτελεί μείζονα πρόκληση δημόσιας υγείας παγκοσμίως, καθώς η συχνότητά της αυξάνεται ραγδαία λόγω της γήρανσης του πληθυσμού. Ελλείψει θεραπείας που να αναστρέφει την πορεία της νόσου, η ερευνητική προσοχή στρέφεται σε παράγοντες που μπορούν να τροποποιηθούν μέσω πρόληψης ή παρέμβασης. Η κοινωνική απομόνωση και η μοναξιά αναδεικνύονται ως δύο από τους σημαντικότερους ψυχοκοινωνικούς παράγοντες που σχετίζονται με τη γνωστική έκπτωση και τον κίνδυνο άνοιας. Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν η συστηματική ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας σχετικά με τη σχέση κοινωνικής αποσύνδεσης, μοναξιάς και άνοιας, καθώς και η διερεύνηση πιθανών βιολογικών και ψυχολογικών μηχανισμών που εξηγούν αυτή τη σύνδεση. Η μεθοδολογία στηρίχθηκε στις αρχές PRISMA και περιέλαβε αναζήτηση σε βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus και Web of Science. Οι μελέτες που πληρούσαν τα κριτήρια συμπερίληψης (ηλικιωμένοι άνω των 60 ετών, διαχρονικές μελέτες, μετα-αναλύσεις και συστηματικές ανασκοπήσεις) αξιολογήθηκαν ποιοτικά και συγκρίθηκαν ως προς τα ευρήματά τους. Η ανάλυση έδειξε ότι η μειωμένη κοινωνική δραστηριότητα, η απουσία στενών διαπροσωπικών σχέσεων και η υποκειμενική αίσθηση μοναξιάς συσχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο γνωστικής έκπτωσης και άνοιας. Εντοπίστηκαν πιθανοί μεσολαβητικοί μηχανισμοί όπως το χρόνιο στρες, η φλεγμονώδης αντίδραση, η μειωμένη γνωστική διέγερση και η επιδείνωση της ψυχικής υγείας μέσω καταθλιπτικών και αγχωδών συμπτωμάτων. Νευροαπεικονιστικά ευρήματα υποδεικνύουν δομικές και λειτουργικές αλλαγές σε περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με τη μνήμη και την εκτελεστική λειτουργία. Παράλληλα, παρεμβάσεις που επιδιώκουν την ενίσχυση των κοινωνικών δεσμών, είτε μέσω ομαδικών δραστηριοτήτων είτε με τη χρήση ψηφιακών μέσων, φαίνεται να έχουν θετικά αποτελέσματα στη διατήρηση της γνωστικής λειτουργίας. Συμπερασματικά, η κοινωνική απομόνωση και η μοναξιά δεν αποτελούν μόνο κοινωνικά ή συναισθηματικά φαινόμενα αλλά ουσιαστικούς παράγοντες κινδύνου για την υγεία του εγκεφάλου.

Discussion

More

Suggest a correction or report