Το μάθημα της ιστορίας, παρά τη σπουδαιότητά του, συναντά, συχνά, τη δυσφορία των μαθητών/τριών. Η ενσωμάτωση της τεχνολογίας, από την άλλη, και των τεχνών στην εκπαιδευτική διαδικασία, μέσα σε ένα πλαίσιο σύμφωνο με τις αρχές του καθολικού σχεδιασμού για τη μάθηση (UDL), με στοιχεία παιγνιώδους μάθησης, πολυτροπικότητας και βιωματικότητας, έχει υποστηριχθεί ερευνητικά πως δύναται να συνεισφέρει στην αύξηση του ενδιαφέροντος των μαθητών και την επίτευξη εμπλοκής τους με τη μάθηση. Με αυτά τα δεδομένα ως θεωρητικό υπόβαθρο, η παρούσα έρευνα είχε θέσει ως στόχο τη διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο μια βιωματική, πολυτροπική παρέμβαση που αξιοποιεί στοιχεία τέχνης και τεχνολογίας, επηρεάζει τη στάση και τις αντιλήψεις μαθητών/τριών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης για το μάθημα της ιστορίας, καθώς και τον βαθμό εμπλοκής τους στη μαθησιακή διαδικασία. Στην έρευνα, βέβαια, δεν εξετάστηκε η ιστορία γενικά, αλλά επίκεντρο έγινε η τοπική ιστορία, καθώς λήφθηκε υπόψη αφενός η περιορισμένη και σχετικά πρόσφατη ενασχόληση με αυτήν στον ελληνικό εκπαιδευτικό χώρο, αλλά και η πιθανώς πιο θετική ανταπόκριση των μαθητών/τριών λόγω συναισθηματικής εγγύτητας και οικειότητας με στοιχεία της. Η παρέμβαση ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2025 και υλοποιήθηκε σε διάστημα ενός περίπου μήνα. Αποτελούνταν από εννέα συναντήσεις, συνολικά, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στον εσωτερικό χώρο του σχολείου. Οι συμμετέχοντες/ουσες στην έρευνα αριθμούσαν τους/τις δεκαεπτά (17) μαθητές/τριες της ε’ και στ’ τάξης του δημοτικού σχολείου Άνω Ποροΐων Σιντικής. Η έρευνα αποτελεί μία εκπαιδευτική παρέμβαση με αρχική και τελική μέτρηση/αξιολόγηση η οποία αξιοποιεί ποσοτικά και ποιοτικά δεδομένα για την εκτίμηση των αποτελεσμάτων της παρέμβασης. Η μεθοδολογική προσέγγιση η οποία επιλέχθηκε ήταν η μικτή με έμφαση στην ποιοτική προσέγγιση, καθώς θεωρήθηκε πως ο συγκερασμός ποιοτικών και ποσοτικών μεθόδων θα απέφερε πιο πλούσια δεδομένα, φωτίζοντας το υπό μελέτη ζήτημα από περισσότερες πλευρές. Υπό αυτό το πρίσμα, αξιοποιήθηκαν εργαλεία συλλογής και ανάλυσης των δεδομένων και των δύο προσεγγίσεων, όπως ερωτηματολόγια, ημιδομημένες συνεντεύξεις, παρατήρηση και αναστοχαστικό ημερολόγιο. Έτσι, τα ποσοτικά δεδομένα αναλύθηκαν με τη βοήθεια του IBM SPSS Statistics 29, ενώ τα ποιοτικά με τη μέθοδο της θεματικής ανάλυσης. Tα αποτελέσματα, παρότι δεν απεικονίζουν στατιστικά σημαντικές διαφορές, σκιαγραφούν μια θετική εικόνα για την εμπλοκή και την εμπειρία των παιδιών, η οποία υποστηρίζεται επαρκώς από τα ποιοτικά δεδομένα. Έτσι, παρά το σύντομο χρονικό διάστημα διεξαγωγής της έρευνας, ελλείψει χρόνου, και τον περιορισμένο αριθμό συμμετεχόντων, λόγω του ούτως ή άλλως μικρού αριθμού μαθητών/τριών του συγκεκριμένου σχολείου, η αποτίμηση της έρευνας αποβαίνει σημαντική, καθώς αποτυπώνει αυθεντικά βιώματα παιδιών της σύγχρονης ελληνικής σχολικής πραγματικότητας. Ταυτόχρονα, παρέχει αφορμές και αποτελεί μια βάση για περαιτέρω διερεύνηση, ενισχύοντας την υπάρχουσα βιβλιογραφία γύρω από τη διδακτική της ιστορίας, τη διεπιστημονικότητα και τη βιωματική μάθηση.