NobleBlocks

Research indexJournal article

Παιδαγωγικές αναγνώσεις στο έργο του οσίου Γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή

Γκέγκα

Aristotle University of Thessaloniki1 Jan 2026Open access

NobleIDark:/48914/w1/20261105/B371F2ECDOI10.26262/heal.auth.ir.374305

Free to read at the publisher

You can read the abstract here, or the full text at the publisher.

Read at the publisher

Abstract

Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία προσεγγίζει τον ησυχασμό ως ένα σύνθετο θεολογικό, πνευματικό και παιδαγωγικό φαινόμενο, με κεντρικό σημείο αναφοράς το έργο και την ασκητική εμπειρία του οσίου Γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή. Ενταγμένη στο πλαίσιο της Ορθόδοξης Πατερικής Παράδοσης και σε δημιουργικό διάλογο με τη σύγχρονη Παιδαγωγική Επιστήμη, η μελέτη επιδιώκει να αναδείξει τις βαθύτερες θεολογικές και παιδαγωγικές διαστάσεις του ησυχασμού, όπως αυτές εκφράζονται τόσο στη θεολογική θεμελίωση της πατερικής σκέψης και ιδιαίτερα στη θεολογία του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, όσο και στη βιωματική πράξη της ασκητικής ζωής. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στη βιοτή, στη διδασκαλία και στο γραπτό έργο του οσίου Γέροντα Ιωσήφ, καθώς και στη δυναμική της πνευματικής σχέσης με τα πνευματικά του τέκνα, η οποία αναδεικνύεται ως κατεξοχήν παιδαγωγική πράξη που συνδυάζει τη θεωρία με την εμπειρία και προάγει την εσωτερική διαδικασία αυτογνωσίας και πνευματικής ωρίμανσης. Μέσα από τις παιδαγωγικές αναγνώσεις στο έργο του οσιακού Γέροντα, την ανάλυση των επιστολών και των ποιημάτων του, αλλά και τη διεθνή επιστημονική πρόσληψη του έργου του, ο ησυχασμός προβάλλεται ως ζωντανή παιδαγωγική πρόταση με διαχρονική εμβέλεια. Παράλληλα, αναπτύσσεται ένας γόνιμος θεωρητικός διάλογος με παιδαγωγικές και φιλοσοφικές προσεγγίσεις, όπως εκείνες των Dietrich Benner, Jean-Jacques Rousseau και John Dewey, φωτίζοντας συγκλίσεις και αποκλίσεις γύρω από έννοιες όπως η αγωγή και η εμπειρική-βιωματική μάθηση. Στο επίκεντρο της προβληματικής αναδεικνύεται η ησυχαστική παιδαγωγική ως ολιστική παιδαγωγική της άσκησης, η οποία αρθρώνεται μέσα από αξίες και πρακτικές όπως η υπακοή, η αγάπη, η αυστηρότητα, η νοερά προσευχή και η ταπείνωση, και αναφαίνεται μια παιδαγωγική πορεία που υπερβαίνει τον τεχνοκρατικό χαρακτήρα της σύγχρονης εκπαίδευσης. Με ποιοτική και ερμηνευτική προσέγγιση, η μελέτη καταλήγει στη διατύπωση μιας πρότασης για την κριτική και δημιουργική ενσωμάτωση στοιχείων της ησυχαστικής παιδαγωγικής στη σύγχρονη εκπαιδευτική πραγματικότητα, προβάλλοντας μια αγωγή υπαρξιακού και πνευματικού χαρακτήρα που αποβλέπει στην ολιστική ανάπτυξη του ανθρώπου και στη συγκρότηση του προσώπου ως ελεύθερου και υπεύθυνου υποκειμένου.

Discussion

More

Suggest a correction or report