NobleBlocks

Research indexJournal article

Επιχειρηματικά μοντέλα σε τηλεοπτικούς οργανισμούς: Εστίαση στη διαδικτυακή τηλεόραση και προβλέψεις για την ανάπτυξη νέων επιχειρηματικών μοντέλων

Στριλιγκάς

Aristotle University of Thessaloniki1 Jan 2026Open access

NobleIDark:/48914/w1/20261105/5A9B0DD0DOI10.26262/heal.auth.ir.375821

Free to read at the publisher

You can read the abstract here, or the full text at the publisher.

Read at the publisher

Abstract

Η παρούσα διδακτορική διατριβή διερευνά τον μετασχηματισμό των επιχειρηματικών μοντέλων των τηλεοπτικών οργανισμών υπό το πρίσμα της ραγδαίας ανάπτυξης της διαδικτυακής τηλεόρασης (OTT TV), με ιδιαίτερη εστίαση στην ελληνική αγορά κατά την περίοδο 2016–2024. Αφετηρία αποτελεί η θεμελιώδης παραδοχή του καμβά επιχειρηματικού μοντέλου των Osterwalder και Pigneur (2010), σύμφωνα με την οποία κάθε βιώσιμη πρόταση αξίας και κάθε ροή εσόδων προϋποθέτει την ακριβή γνώση του πελάτη. Έτσι, η διατριβή δεν προσεγγίζει τα επιχειρηματικά μοντέλα από την πλευρά της προσφοράς, αλλά από την πλευρά της ζήτησης, αναλύοντας συστηματικά τη δομή του κοινού. Η Ελλάδα συνδυάζει δυσμενείς δομικές συνθήκες: ευρυζωνική υστέρηση, κυριαρχία της δωρεάν εμπορικής τηλεόρασης, απουσία εδραιωμένης κουλτούρας πληρωμής, δεκαετή οικονομική κρίση, καθυστερημένη ψηφιοποίηση και το εξωγενές σοκ της πανδημίας COVID-19. Η εμπειρική βάση αντλείται από πέντε κύματα της Έρευνας Χρήσης ΤΠΕ της ΕΛΣΤΑΤ/Eurostat και εξετάζει χωριστά τη δωρεάν διαδικτυακή τηλεόραση μέσω streaming (IUSTV) και το συνδρομητικό video on demand (IUVOD). Η ανάλυση οργανώνεται γύρω από τρεις διαστάσεις: δομική, αλληλεπιδραστική και μηχανιστική και υλοποιείται σε πέντε στάδια: περιγραφική στατιστική, λογιστική παλινδρόμηση με χρονικές σταθερές, μοντέλα αλληλεπίδρασης, ανάλυση διαμεσολάβησης και συσταδοποίηση μικτών δεδομένων. Τα βασικά ευρήματα είναι τέσσερα. Πρώτον, οι δύο υπηρεσίες έχουν διακριτούς προσδιοριστές: το IUVOD εξαρτάται ισχυρά από το εισόδημα και την εργασιακή κατάσταση, ενώ το IUSTV απευθύνεται σε ευρύτερο κοινωνικοοικονομικό φάσμα, καθοριζόμενο κυρίως από ηλικία, δεξιότητες και αστικότητα. Δεύτερον, τεκμηριώνεται μοτίβο «ασύμμετρης σύγκλισης»: η χρήση δωρεάν streaming κανονικοποιείται καθώς μειώνονται οι δομικές ανισότητες, ενώ το συνδρομητικό VOD εμφανίζει εμμένουσα ή και εντεινόμενη ψηφιακή διαφοροποίηση, ιδίως ως προς την ηλικία. Τρίτον, οι ψηφιακές δεξιότητες, και ειδικότερα η διάσταση Επικοινωνίας και Συνεργασίας του πλαισίου DigComp, λειτουργούν ως κρίσιμος διαμεσολαβητής της σχέσης μεταξύ των δεξιοτήτων και της χρήσης, με πολύ υψηλότερα ποσοστά διαμεσολάβησης για το δωρεάν streaming. Τέταρτον, η συσταδοποίηση αποκαλύπτει πέντε σταθερές καταναλωτικές συστάδες, οι οποίες μεταφράζονται σε διαφοροποιημένες στρατηγικές κατευθύνσεις: SVOD με πρωτότυπο περιεχόμενο και στοιχεία Social TV για τους νέους ψηφιακά ενεργούς χρήστες, δέσμευση υπηρεσιών (bundling) για τους εργαζόμενους μέσης ηλικίας και απλοποιημένες διεπαφές με ενεργοποίηση ενός κλικ για τους ηλικιωμένους μη οικονομικά ενεργούς. Σε στρατηγικό επίπεδο, η διατριβή υποστηρίζει ότι η βαθιά ριζωμένη κουλτούρα δωρεάν πρόσβασης ευνοεί υβριδικά μοντέλα εσόδων (AVOD, FAST, freemium), ενώ το τοπικό περιεχόμενο συνιστά ανταγωνιστικό πλεονέκτημα και «παράθυρο ευκαιρίας» έναντι των παγκόσμιων πλατφορμών. Η κύρια συμβολή έγκειται στην πρώτη συστηματική διαχρονική ανάλυση της υιοθέτησης ψηφιακής τηλεόρασης σε μια μικρή μεσογειακή αγορά, στην ανάδειξη της ανεπάρκειας της δυαδικής αντιπαράθεσης κανονικοποίησης–διαφοροποίησης και στη γεφύρωση της ανάλυσης της ζήτησης με τις στρατηγικές επανατοποθέτησης των ελληνικών τηλεοπτικών οργανισμών στην ψηφιακή εποχή.

Discussion

More

Suggest a correction or report