Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στη μελέτη του βίου και του έργου του Θεοδοσίου ιεροδιακόνου του Χίου, μίας εξέχουσας μορφής της ψαλτικής τέχνης, που διετέλεσε Πρωτοψάλτης Σμύρνης κατά τον 18ο αιώνα. Στο πρώτο μέρος της εργασίας, παρουσιάζεται το ιστορικό και εκκλησιαστικό πλαίσιο της εποχής, με ιδιαίτερη έμφαση στη μουσική ζωή των δύο σημαντικών κέντρων, της Σμύρνης και της Χίου, καθώς και την μεταξύ τους αλληλεπίδραση. Γίνεται επίσης αναφορά στη σημασία του θεσμού του Πρωτοψάλτη, όπως αυτός διαμορφώθηκε στο συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο. Στη συνέχεια, εξετάζεται αναλυτικά ο βίος και το μουσικό έργο του Θεοδοσίου ιεροδιακόνου, αναδεικνύοντας τη διττή του ιδιότητα ως διδασκάλου και μελουργού, τη συμβολή του στη μουσική παράδοση της εποχής και την επίδρασή του στη μετέπειτα εξέλιξη της ψαλτικής τέχνης. Ως μία προσπάθεια να αποτυπωθεί η επιρροή του στην συνέχιση της ψαλτικής παράδοσης, μελετώνται εκτενώς οι βίοι των δύο σημαντικότερων μαθητών του, του Πέτρου Πελοποννησίου και του Δημητρίου Λώτου. Αναλύεται η συμβολή τους στην εξέλιξη, τη συνέχεια και τη διάσωση της ψαλτικής τέχνης, μέσα από τους βίους τους. Τέλος, παρουσιάζεται κατάλογος χειρογράφων, τόσο του Αγίου Όρους όσο και άλλων βιβλιοθηκών και συλλογών, που περιέχουν ή αναφέρονται στο έργο του Θεοδοσίου. Η εργασία επιδιώκει να συμβάλλει στην ανάδειξη της σημασίας του έργου του Θεοδοσίου ιεροδιακόνου του Χίου, για τη ζωή του οποίου, παρά τη βαρύνουσα θέση του, δεν έχουν διασωθεί πολλές ιστορικές πληροφορίες.