Research indexThesis
ลกษณะทางกายภาพของเสนทางสญจรและพนทสวนสนบสนนบรการในกระบวนการขนสงอาหารผปวย: กรณศกษาโรงพยาบาลเอกชน
น้ำดอกไม้
1 Jan 2025
NobleIDark:/48914/w1/20261105/30BD4B88DOI10.58837/chula.the.2025.916
ลกษณะทางกายภาพของเสนทางสญจรและพนทสวนสนบสนนบรการในกระบวนการขนสงอาหารผปวย: กรณศกษาโรงพยาบาลเอกชน
น้ำดอกไม้ · 2025 · Subscription
NobleIDark:/48914/w1/20261105/30BD4B88DOI10.58837/chula.the.2025.916
The full text is at the publisher
You can read the abstract here, or open it at the publisher.
Abstract
เส้นทางสัญจรส่วนสนับสนุนบริการของโรงพยาบาล มีความสำคัญในการเป็นเส้นทางสำหรับการนำส่งอาหาร ยา เวชภัณฑ์ รวมถึงสิ่งของต่างๆ ที่สนับสนุนให้บริการทางการแพทย์ดำเนินไปได้อย่างราบรื่น รวดเร็ว และปลอดภัย อย่างไรก็ตาม การศึกษาปัจจัยที่ส่งผล กระทบต่อ การออกแบบลักษณะทางกายภาพของพื้นที่ทางสัญจร สำหรับงานขนส่งอาหารยังมีอยู่อย่างจำกัด ซึ่งการออกแบบที่เหมาะสมและสอดคล้องกับกระบวนการปฏิบัติงานบริการ จะมีส่วนช่วยลดปัญหาอุปสรรคในการปฏิบัติงานหรือภาระแก่เจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานได้ การวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์ ลักษณะทางกายภาพของเส้นทางสัญจรและ พื้นที่ส่วนสนับสนุนบริการใน กระบวนการขนส่งอาหารผู้ป่วย กรณีศึกษาโรงพยาบาลเอกชน โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ผ่านการทบทวนวรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง การศึกษาและวิเคราะห์จากแบบทางสถาปัตยกรรม จำนวน 3 แห่งร่วมกับการสำรวจภาคสนาม ประกอบกับการสัมภาษณ์หัวหน้าฝ่ายโภชนาการ จำนวน 3 ท่าน สัมภาษณ์กลุ่มผู้ใช้งานอาคาร จำนวน 4 ท่าน และการสังเกตการณ์แบบติดตามการปฏิบัติงานจริง ในโรงพยาบาลเอกชนกรณีศึกษา 3 แห่ง เพื่อนำข้อมูลมาวิเคราะห์และสรุปผลการวิจัย ผลการศึกษาพบว่า กระบวนการนำส่งอาหารในโรงพยาบาลกรณีศึกษาจำแนก ออกได้เป็น 2 รูปแบบหลัก ได้แก่ การนำส่งครั้งละ 1 ชั้นหอพักผู้ป่วยต่อรอบ และแบบครั้งละหลายชั้นหอพักผู้ป่วยต่อรอบ ซึ่งขึ้นอยู่กับข้อกำหนดมาตรฐานการปฏิบัติงาน จำนวนบุคลากรปฏิบัติงานขนส่ง คุณลักษณะของรถเข็นอาหาร และลักษณะทางกายภาพของอาคารโรงพยาบาล โดยลักษณะการวางผังอาคารมีผลต่อการกำหนดเส้นทาง ระยะทาง รวมถึงกระบวนการและลำดับขั้นตอน ของงานขนส่งอาหาร โดยเมื่อเปรียบเทียบการกำหนดเส้นทางขนส่งอาหารของกรณีศึกษา พบว่า กรณีศึกษาที่มีลักษณะการวางผังแบบกลุ่มอาคาร มีระยะทางสัญจรต่อรอบการขนส่งที่ไกลกว่ากรณีศึกษาที่มีลักษณะเป็นอาคารเดี่ยวเป็นระยะทางมากกว่า 230 เมตร ซึ่งระยะทางขนส่งและคุณลักษณะขององค์ประกอบทางกายภาพของพื้นที่ทางสัญจรที่เป็นอุปสรรคต่อการปฏิบัติงาน เป็นหนึ่งในปัจจัยที่ส่งผลให้เกิดความจำเป็นในการเพิ่มขั้นตอนในกระบวนการขนส่งอาหาร นอกจากนี้ ผลการศึกษายังอธิบายถึงคุณลักษณะขององค์ประกอบทางกายภาพในพื้นที่ทางสัญจร ที่เป็นอุปสรรคสำคัญต่อการปฏิบัติงานขนส่งอาหาร ประกอบด้วย (1) ทางลาดที่ตั้งอยู่ภายนอกอาคาร ที่มีความลาดชันสูง มีระยะทางยาว มีวัสดุพื้นผิวที่ลื่น (2) ประตูที่ไม่สามารถเปิดตั้งค้างไว้ได้ขณะเข็นรถผ่าน และ (3) พื้นที่โถงลิฟต์ที่ไม่เพียงพอรองรับการนำส่งงานบริการของโรงพยาบาลโดยเฉพาะในช่วงเวลาเร่งด่วน รวมถึงการขาดการกำหนดพื้นที่จอดพักคอยรถเข็น ซึ่งองค์ประกอบทั้งหมดที่กล่าวมาในข้างต้นล้วนส่งผลกระทบโดยตรงต่อความต่อเนื่องของกระบวนการ และการปฏิบัติงานขนส่งอาหาร การศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นความสำคัญของการออกแบบพื้นที่ทางสัญจร ของโรงพยาบาล เนื่องจากลักษณะทางกายภาพของพื้นที่สัญจรและพื้นที่ส่วนสนับสนุนบริการสามารถส่งผลโดยตรงต่อการวางแผนกระบวนการ รูปแบบการนำส่ง การกำหนดเลือกเส้นทาง การจัดสรรจำนวนบุคลากรผู้ปฏิบัติงาน และการกำหนดคุณลักษณะของอุปกรณ์รถเข็นที่เหมาะสมในการขนส่ง ด้วยเหตุนี้ ผู้ออกแบบโรงพยาบาล และผู้ที่เกี่ยวข้องในกระบวนการจึงควรพิจารณา ทำความเข้าใจปัจจัยแวดล้อมที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการทำงานอย่างรอบด้าน เพื่อสนับสนุนการทำงาน ลดระยะเวลาการขนส่ง และลดอุปสรรคในเส้นทางสัญจรขนส่งอาหาร ซึ่งข้อค้นพบ จากงานวิจัยชิ้นนี้สามารถนำไปต่อยอดในการศึกษาปัจจัยที่เกี่ยวข้องในการออกแบบลักษณะ ทางกายภาพของพื้นที่ทางสัญจรงานบริการอื่นๆ ในโรงพยาบาลให้สอดคล้องกับรูปแบบการใช้งาน ต่อไปในอนาคต