Research indexThesis
วธการสรางสมดลระหวางการตระหนกรในตนเองในฐานะนกแสดง และการสวมบทบาทในฐานะตวละครในการแสดงฉากใกลชดทางรางกายโดยใชเทคนคไซโคลอจคล เจสเชอร : กรณศกษาการแสดงบท “จล” ในละครเวทเรอง สโมค โดย คม เดวส
ศิรินภาพันธ์
1 Jan 2025
NobleIDark:/48914/w1/20261105/ACACD390DOI10.58837/chula.the.2025.1079
วธการสรางสมดลระหวางการตระหนกรในตนเองในฐานะนกแสดง และการสวมบทบาทในฐานะตวละครในการแสดงฉากใกลชดทางรางกายโดยใชเทคนคไซโคลอจคล เจสเชอร : กรณศกษาการแสดงบท “จล” ในละครเวทเรอง สโมค โดย คม เดวส
ศิรินภาพันธ์ · 2025 · Subscription
NobleIDark:/48914/w1/20261105/ACACD390DOI10.58837/chula.the.2025.1079
The full text is at the publisher
You can read the abstract here, or open it at the publisher.
Abstract
วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาและฝึกฝนวิธีการใช้ไซโคลอจิคัล เจสเชอร์ (Psychological Gesture) ของไมเคิล เชคอฟ (Michael Chekhov) ในการหาสมดุลของนักแสดง ระหว่างการตระหนักรู้ในตนเองในฐานะนักแสดงและการสวมบทบาทในฐานะตัวละครในการแสดงฉากใกล้ชิดทางร่างกาย และ 2) วิเคราะห์แนวทางที่ได้มาปรับใช้ในการแสดงฉากใกล้ชิดทาง ร่างกายในบท “จูลี่” จากละครเวทีเรื่อง สโมค (Smoke) โดย คิม เดวีส์ การวิจัยใช้ระเบียบวิธีเชิงคุณภาพร่วมกับการวิจัยเชิงสร้างสรรค์ (Practice-as-Research) ดำเนินงานเป็นสามระยะ ได้แก่ การทบทวนวรรณกรรมและฝึกเทคนิคไซโคลอจิคัล เจสเชอร์ พื้นฐาน การปฏิบัติการในห้องซ้อมร่วมกับกระบวนการกำกับฉากใกล้ชิด (Intimacy Coordination) และการแสดงต่อสาธารณะพร้อมเก็บข้อมูลผ่านการสัมภาษณ์ผู้กำกับการแสดง นักแสดงร่วม ผู้ชมที่มีพื้นฐานด้านการแสดงจำนวน 10–12 คน และการเสวนากับผู้ทรงคุณวุฒิ โดยผู้วิจัยได้จดบันทึกพัฒนาการของตนเองตั้งแต่เริ่มวิจัย ในกรณีของตัวละครจูลี่ ไซโคลอจิคัล เจสเชอร์ ตั้งต้นคือ การดึง (Pull) ซึ่งพัฒนาแตกออกเป็นท่าทางที่หลากหลายตามความต้องการ ของตัวละครและสถานการณ์ที่ตัวละครต้องเผชิญในแต่ละฉาก ทั้ง การโอบรับ (Embrace) การผลัก (Push) การบิด (Wring) และการฉีก (Tear) ผลการวิจัยพบว่า การผสานเทคนิคไซโคลอจิคัล เจสเชอร์ เข้ากับโครงสร้างฉากใกล้ชิดทางร่างกายที่ถูกออกแบบไว้ก่อให้เกิดการป้องกันสองชั้นที่ส่งเสริมกันคือ ชั้นที่หนึ่งเป็นระเบียบปฏิบัติ ด้านความปลอดภัยและการยินยอมและชั้นที่สองเป็นพลังงานของตัวละครที่ขับเคลื่อนจากร่างกายผ่าน ไซโคลอจิคัล เจสเชอร์ โดยไม่ต้องอาศัยประสบการณ์ส่วนตัวของนักแสดงทำให้ผู้วิจัยสามารถ ดำรงอยู่ในฐานะตัวละคร“จูลี่” และรักษาพลังงานแรงขับเคลื่อนภายในได้อย่างลื่นไหลเมื่อต้อง แสดงฉากใกล้ชิดทางร่างกายโดยที่ยังตระหนักรู้ถึงขอบเขตในการแสดงฉากดังกล่าวผลการประเมินจากผู้กำกับการแสดง นักแสดงร่วม และผู้ชมยืนยันการดำรงอยู่ในฐานะตัวละคร “จูลี่” ของผู้วิจัยมีความน่าเชื่อถือตลอดทั้งเรื่อง และรับรู้ได้ถึงความรู้สึกปลอดภัยของนักแสดง ขณะแสดงฉากใกล้ชิดทางร่างกายด้วยการนี้จึงทำให้ผู้ชมสัมผัสได้ถึงความรู้สึกของตัวละคร และสิ่งที่ต้องเผชิญ นำไปสู่ความเข้าใจในประเด็นหลักของเรื่อง