Research indexThesis
การเพมอตราการเจรญเตบโตของปลาดกดวยอาหารเสรมไคโตซานทนำหนกโมเลกลตางๆ
ประทีป
1 Jan 2015
การเพมอตราการเจรญเตบโตของปลาดกดวยอาหารเสรมไคโตซานทนำหนกโมเลกลตางๆ
ประทีป · 2015 · Subscription
The full text is at the publisher
You can read the abstract here, or open it at the publisher.
Abstract
ไคโตซานในรูปผงถูกลดขนาดโมเลกุลด้วยการฉายรังสีแกมมาในปริมาณที่เหมาะสมต่อการนำไปเป็นส่วนหนึ่งของอาหารที่ใช้เลี้ยงปลาดุก จากการศึกษาพบว่า ปริมาณรังสีมีความสัมพันธ์กับการเปลี่ยนแปลงขนาดโมเลกุลของไคโตซาน โดยการฉายรังสีแกมมาตั้งแต่ 10 ถึง 90 กิโลเกรย์ จะได้มวลโมเลกุลตั้งแต่ 443,370.4 ถึง 70,414.9 กรัมต่อโมล ตามลำดับ ทั้งนี้ปลาดุกที่กินอาหารที่มีส่วนผสมของไคโตซานจะมีความยาวเฉลี่ย 16.1 เซนติเมตร และมีมวลเฉลี่ย 38.5 กรัม ซึ่งมากกว่าปลาดุกในระบบที่เลี้ยงด้วยอาหารที่ไม่มีไคโตซานเป็นองค์ประกอบที่มีความยาวเฉลี่ย 11.2 เซนติเมตร และมีมวลเฉลี่ย 32.1 กรัม อย่างมีนัยสำคัญ โดยไคโตซานที่มีมวลโมเลกุลต่ำที่ 111,542.5 กรัมต่อโมล (ฉายรังสีที่ความแรงรังสี 70 กิโลเกรย์) จะช่วยเพิ่มอัตราการเจริญเติบโตให้แก่ปลาดุกได้ดีกว่าไคโตซานที่มีมวลโมเลกุลสูง นอกจากนี้ จากการทดลองยังพบอีกว่าความเข้มข้นของไคโตซานในอาหารมีผลต่ออัตราการเจริญเติบโตของปลาดุก โดยความเข้มข้นที่ดีที่สุดคือ 10% และจากการตรวจสอบคุณภาพน้ำในทางกายภาพ เคมีและชีวภาพ พบว่าน้ำในบ่อเลี้ยงปลาดุกที่มีไคโตซานเป็นส่วนประกอบของอาหารมีคุณภาพดีกว่าน้ำอีกระบบที่ไม่มีไคโตซานเป็นองค์ประกอบ โดยค่า pH ในบ่อที่ให้อาหารที่มีไคโตซานเป็นส่วนผสมจะมีค่าเท่ากับ 6.27 แต่ในบ่อที่เลี้ยงด้วยอาหารปกติจะมีค่าเท่ากับ 5.13 และค่าออกซิเจนที่ละลายในน้ำของบ่อที่ให้อาหารที่ผสมไคโตซานมีค่า 5.24 ppm ซึ่งดีกว่าบ่อที่ให้ด้วยอาหารปกติที่มีค่า 3.14 ppm นอกจากนี้การเลี้ยงปลาที่ผสมอาหารเสริมไคโตซานมีความคุ้มค่าทางเศรษฐกิจกว่าการเลี้ยงด้วยอาหารปกติ ยิ่งไปกว่านั้นไคโตซานสามารถช่วยลดความเสี่ยงที่ทำให้ปลามีโอกาสเป็นโรคด้วย