Research indexThesis
การทำนายคาความเขมขนของเเกสคารบอนไดออกไซดดวยแบบจำลองเชงตวเลข สำหรบการปรบปรงคณภาพอากาศในหองสมด
เล้าอรุณ
1 Jan 2025
NobleIDark:/48914/w1/20261105/8B35B28BDOI10.58837/chula.the.2025.839
การทำนายคาความเขมขนของเเกสคารบอนไดออกไซดดวยแบบจำลองเชงตวเลข สำหรบการปรบปรงคณภาพอากาศในหองสมด
เล้าอรุณ · 2025 · Subscription
NobleIDark:/48914/w1/20261105/8B35B28BDOI10.58837/chula.the.2025.839
The full text is at the publisher
You can read the abstract here, or open it at the publisher.
Abstract
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาแบบจำลองเชิงตัวเลขสำหรับทำนายความเข้มข้นของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ภายในหอสมุดกลาง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เปรียบเทียบผลการคำนวณกับข้อมูลตรวจวัดจริง และประเมินแนวทางลดความเข้มข้นของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ภายในอาคาร โดยศึกษาบริเวณชั้น 2 ในช่วงเปิดให้บริการ 24 ชั่วโมงระหว่างการสอบ ซึ่งแบ่งพื้นที่ออกเป็น 5 บริเวณ ภายใต้สมมติฐานว่าอากาศภายในแต่ละโซนมีการผสมอย่างสมบูรณ์ แบบจำลองได้รับการพัฒนาจากสมการสมดุลมวลในรูปสมการเชิงอนุพันธ์สามัญ และคำนวณด้วยวิธี 4th order Runge–Kutta ผลการศึกษาพบว่าแบบจำลองสามารถอธิบายแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงของความเข้มข้นคาร์บอนไดออกไซด์ได้สอดคล้องกับพฤติกรรมของระบบจริงในภาพรวม โดยบริเวณ 4 มีการสะสมสูงที่สุดที่ 3,786.4 mg/m³ เมื่อนำแบบจำลองไปประเมินมาตรการลดความเข้มข้นคาร์บอนไดออกไซด์ พบว่าวิธี VRP ให้ผลเด่นชัดที่สุด โดยเฉพาะในบริเวณ 4 ลดค่าเฉลี่ยความเข้มข้นลงเหลือ 1,543.1 mg/m³ ทั้งนี้ การประเมินวิธี VRP ได้พิจารณาเปรียบเทียบร่วมกับกรณีอัตราอากาศภายนอกคงที่ที่อ้างอิงจาก VRP และพ.ร.บ. ควบคุมอาคารของประเทศไทย ขณะที่ระบบการจับคาร์บอนไดออกไซด์โดยสารดูดซับสามารถช่วยลดความเข้มข้นได้เช่นกัน โดยการเพิ่มมวลสารดูดซับให้ผลเด่นชัดที่สุด อย่างไรก็ตาม ค่ามวลสารดูดซับที่สูงมากเหมาะสำหรับใช้กับระบบในเชิงแบบจำลองมากกว่าการนำไปติดตั้งจริง ดังนั้น ควรพิจารณาใช้เป็นมาตรการเสริมภายใต้การออกแบบที่เหมาะสม