งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อปรับปรุงและสร้างมาตรฐานการทำงานใหม่ของกระบวนการออกแบบคอนโดมิเนียมของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ โดยการระดมสมอง การใช้แบบสอบถาม แผนภูมิพาเรโต แผนภาพแสดงเหตุและผล แผนผังต้นไม้ รวมถึงเครื่องมือคุณภาพมาประยุกต์ใช้ อีกทั้งยังมีการดำเนินงานวิจัยตามแนวทางของวงจรเดมมิ่ง การดำเนินงานวิจัยเริ่มจากระยะการวางแผน โดยทำการศึกษาค้นคว้างานวิจัย ทำการเก็บข้อมูลของบริษัทกรณีศึกษา และคัดเลือกปัญหาจากแผนภูมิพาเรโตได้ปัญหาของกระบวนการออกแบบคอนโดมิเนียมทั้งหมด 5 ปัญหา คือ มีการแก้ไขแบบบ่อย ใช้เวลาคัดเลือกผู้ออกแบบนาน ใช้เวลาในการออกแบบนาน ส่งแบบให้ฝ่ายอื่นไม่ครบ/ทยอยส่ง และระบุคุณสมบัติของวัสดุไม่ชัดเจน จากนั้นทำการหาสาเหตุของปัญหาที่แท้จริงโดยใช้แผนภาพแสดงเหตุและผล ต่อมาเป็นระยะการปฏิบัติตามแผน โดยการระดมสมองหาแนวทางการแก้ไขและปรับปรุงกระบวนการตามสาเหตุที่แท้จริงของปัญหา เช่นการปรับปรุงขั้นตอนการคัดเลือกผู้ออกแบบ การจัดฝึกอบรมพนักงาน การนำระบบเทคโนโลยีสารสนเทศเข้ามาช่วยในการติดตามเวลาการแก้ไขแบบ เป็นต้น จากนั้นเข้าสู่ระยะการตรวจสอบ/ประเมินผล โดยทำการติดตามและควบคุมกระบวนการโดยใช้แผนภูมิควบคุมและมีการประเมินผลหลังการปรับปรุง ต่อมาระยะสุดท้ายคือระยะการทำให้เป็นมาตรฐาน โดยการจัดทำคู่มือการปฏิบัติงานสำหรับพนักงานฝ่ายออกแบบคอนโดมิเนียม เพื่อใช้เป็นแนวทางในการปฏิบัติงานและสามารถรักษาระดับการทำงานไว้ต่อไปในอนาคต ผลการปรับปรุงกระบวนการออกแบบคอนโดมิเนียม พบว่า รอบเวลาเฉลี่ยลดลงจาก 434 วัน เหลือ 327 วัน คิดเป็นเปอร์เซ็นต์ที่ลดลง 24.65% จำนวนครั้งของการแก้ไขแบบเฉลี่ยลดลงจาก 11 ครั้งต่อโครงการ เหลือ 6.5 ครั้งต่อโครงการ คิดเป็นเปอร์เซ็นต์ที่ลดลง 40.91% และเวลาล่าช้าเฉลี่ยลดลงจาก 80.5 วันเหลือ 0 วัน คิดเป็นเปอร์เซ็นต์ที่ลดลง 100%