NobleBlocks

Research indexThesis

Ανατομικές και λειτουργικές μεταβολές μετά από χειρουργική θεραπεία στο σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα και η επίδραση προγράμματος ενδυνάμωσης στην αποκατάσταση

Tzanis

1 Sep 2026

NobleIDark:/48914/w1/20261105/C443E043DOI10.12681/eadd/62720

Paywalled

The full text is at the publisher

You can read the abstract here, or open it at the publisher.

Read at the publisher

Abstract

Εισαγωγή:Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα αποτελεί τη συχνότερη παγιδευτική νευροπάθεια του άνω άκρου και χαρακτηρίζεται από συμπίεση του μέσου νεύρου εντός του καρπιαίου σωλήνα. Η χειρουργική αποσυμπίεση με διατομή του εγκάρσιου καρπιαίου συνδέσμου ενδείκνυται σε ασθενείς με επίμονη συμπτωματολογία, λειτουργική επιβάρυνση ή ηλεκτροφυσιολογικά τεκμηριωμένη σημαντική συμπίεση του μέσου νεύρου. Παρά την κλινική αποτελεσματικότητα της επέμβασης στην αποσυμπίεση του μέσου νεύρου, η αποκατάσταση της δύναμης και της λειτουργικότητας της άκρας χείρας εξελίσσεται σταδιακά κατά τη μετεγχειρητική περίοδο. Η πρώιμη μετεγχειρητική περίοδος μπορεί να συνοδεύεται από παροδική μείωση της δύναμης δραγμού και της δύναμης σύλληψης δακτύλων, πιθανώς λόγω χειρουργικού τραύματος, ευαισθησίας της ουλής, πόνου, προστατευτικής αποφόρτισης και μεταβολών στη βιομηχανική του καρπού μετά τη διατομή του εγκάρσιου καρπιαίου συνδέσμου. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν η διερεύνηση των λειτουργικών και μορφολογικών μεταβολών μετά τη χειρουργική αποσυμπίεση του καρπιαίου σωλήνα και η αξιολόγηση της μετεγχειρητικής πορείας ασθενών που ακολούθησαν δομημένο πρόγραμμα ενδυνάμωσης. Ειδικότερα, αξιολογήθηκαν η δύναμη δραγμού, η δύναμη σύλληψης δακτύλων, η βαρύτητα των συμπτωμάτων και ο βαθμός λειτουργικής επιβάρυνσης του χεριού. Επιπλέον, εξετάστηκαν μορφολογικές παράμετροι του καρπιαίου σωλήνα με μαγνητική τομογραφία στους συμμετέχοντες της μελέτης. Υλικό και μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε κλινική μελέτη με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 21 ενήλικες ασθενείς με κλινικά και ηλεκτροφυσιολογικά τεκμηριωμένο ιδιοπαθές σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε χειρουργική αποσυμπίεση με τεχνική mini-open. Η δύναμη δραγμού (grip strength) μετρήθηκε με χειροδυναμόμετρο Jamar και η δύναμη σύλληψης δακτύλων με δακτυλοδυναμόμετρο (pinch gauge). Η υποκειμενική αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε με το Ερωτηματολόγιο Boston για το Σύνδρομο Καρπιαίου Σωλήνα (Boston Carpal Tunnel Questionnaire, BCTQ), το οποίο περιλαμβάνει κλίμακα βαρύτητας συμπτωμάτων και κλίμακα λειτουργικής κατάστασης. Οι λειτουργικές μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν προεγχειρητικά και στις 3, 9 και 15 εβδομάδες μετά την επέμβαση. Μετά την επούλωση του τραύματος και την αφαίρεση των ραμμάτων, οι ασθενείς ακολούθησαν πρόγραμμα θεραπευτικής άσκησης διάρκειας 12 εβδομάδων, το οποίο περιλάμβανε ασκήσεις ενδυνάμωσης των καμπτήρων και των εκτεινόντων του καρπού με αλτήρα 1 kg και ασκήσεις σύλληψης με αφρώδες μπαλάκι. Σε όλους τους ασθενείς πραγματοποιήθηκε μαγνητική τομογραφία για την αξιολόγηση μορφολογικών δεικτών του καρπιαίου σωλήνα, όπως το πλάτος της καρπιαίας καμάρας, η παλαμιαία μετατόπιση των καμπτήρων τενόντων και το συνολικό οβελιαίο ύψος. Αποτελέσματα: Η δύναμη δραγμού παρουσίασε στατιστικά σημαντική μεταβολή στον χρόνο. Η μέση τιμή μειώθηκε από 27,52 ± 9,22 kg προεγχειρητικά σε 22,29 ± 8,65 kg στις 3 εβδομάδες, επανήλθε στα προεγχειρητικά επίπεδα στις 9 εβδομάδες (28,00 ± 8,23 kg) και αυξήθηκε περαιτέρω στις 15 εβδομάδες (32,33 ± 7,77 kg). Η ανάλυση επαναλαμβανόμενων μετρήσεων ανέδειξε σημαντική διαχρονική επίδραση για τη δύναμη δραγμού [F(1,91, 38,16)=77,71, p<0,001]. Αντίστοιχη πορεία παρατηρήθηκε στη δύναμη σύλληψης δακτύλων, με μείωση από 7,33 ± 1,77 kg προεγχειρητικά σε 6,45 ± 1,55 kg στις 3 εβδομάδες, επάνοδο στις 9 εβδομάδες (7,40 ± 1,88 kg) και περαιτέρω αύξηση στις 15 εβδομάδες (8,10 ± 1,86 kg) [F(2,41, 48,17)=54,54, p<0,001]. Το Ερωτηματολόγιο Boston για το Σύνδρομο Καρπιαίου Σωλήνα έδειξε σημαντική βελτίωση τόσο στη βαρύτητα των συμπτωμάτων όσο και στη λειτουργική κατάσταση. Η κλίμακα βαρύτητας συμπτωμάτων μειώθηκε από 3,22 ± 0,55 προεγχειρητικά σε 1,00 ± 0,00 στις 15 εβδομάδες, ενώ η κλίμακα λειτουργικής κατάστασης μειώθηκε από 2,79 ± 0,62 σε 1,02 ± 0,08. Η μαγνητική τομογραφία κατέδειξε αύξηση του πλάτους της καρπιαίας καμάρας κατά 2,35 mm, της παλαμιαίας μετατόπισης των καμπτήρων τενόντων κατά 1,00 mm και του συνολικού οβελιαίου ύψους κατά 1,14 mm μετά την αποσυμπίεση, ευρήματα συμβατά με μορφολογική αναδιαμόρφωση της γεωμετρίας του καρπιαίου σωλήνα. Συμπεράσματα: Η χειρουργική αποσυμπίεση του καρπιαίου σωλήνα συσχετίστηκε με σημαντική βελτίωση της συμπτωματολογίας, της λειτουργικής κατάστασης και της μυϊκής απόδοσης του χεριού έως τη 15η μετεγχειρητική εβδομάδα. Η δύναμη δραγμού και η δύναμη σύλληψης δακτύλων παρουσίασαν αρχική μετεγχειρητική μείωση, επανήλθαν περίπου στα προεγχειρητικά επίπεδα στις 9 εβδομάδες και ξεπέρασαν τις προεγχειρητικές τιμές στις 15 εβδομάδες. Η πορεία αυτή είναι συμβατή με ευνοϊκή λειτουργική αποκατάσταση μετά τη χειρουργική αποσυμπίεση και υποστηρίζει την πιθανή χρησιμότητα της προοδευτικής θεραπευτικής άσκησης στη μετεγχειρητική περίοδο. Ωστόσο, λόγω του παρατηρητικού σχεδιασμού και της απουσίας ομάδας ελέγχου, δεν μπορεί να τεκμηριωθεί ότι η παρατηρούμενη βελτίωση οφείλεται αποκλειστικά στο πρόγραμμα άσκησης. Ο συνδυασμός δυναμομετρικών μετρήσεων, Ερωτηματολογίου Boston και μαγνητικής τομογραφίας επιτρέπει πιο ολοκληρωμένη αξιολόγηση της μετεγχειρητικής πορείας και μπορεί να συμβάλει στη διαμόρφωση σαφέστερων πρωτοκόλλων παρακολούθησης και αποκατάστασης μετά τη χειρουργική θεραπεία του συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα.

Discussion

More

Suggest a correction or report