NobleBlocks

Research indexThesis

ความสมพนธระหวางการประทบตราวาดอยคา ความรอบรทางสขภาพจต และเจตคตตอการแสวงหาความชวยเหลอจากนกวชาชพในนกเรยน ระดบมธยมปลาย

จรัญรัฐชัย

1 Jan 2025

NobleIDark:/48914/w1/20261105/AE7B3DD9DOI10.58837/chula.the.2025.489

Paywalled

The full text is at the publisher

You can read the abstract here, or open it at the publisher.

Read at the publisher

Abstract

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์และอิทธิพลของการประทับตราว่าด้อยค่าจากสังคม บุคคลใกล้ชิด และตนเอง และความรอบรู้ทางสุขภาพจิต ในการร่วมกันทำนายเจตคติต่อการแสวงหาความช่วยเหลือจากนักวิชาชีพของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4-6 ในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 172 คน เก็บข้อมูลผ่านแบบสอบถามออนไลน์ เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วย 1) มาตรวัดเจตคติต่อการแสวงหาความช่วยเหลือจากนักวิชาชีพ 2) มาตรวัดการประทับตราว่าด้อยค่าในการแสวงหาความช่วยเหลือจากนักวิชาชีพ (สังคม บุคคลใกล้ชิด และตนเอง) และ 3) มาตรวัดความรอบรู้ทางสุขภาพจิต วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติสหสัมพันธ์แบบเพียร์สันและการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า การประทับตราว่าด้อยค่าจากตนเองมีความสัมพันธ์ทางลบ (r = -.35, p< .01) และความรอบรู้ทางสุขภาพจิตมีความสัมพันธ์ทางบวก (r = .32, p < .01) กับเจตคติต่อการแสวงหาความช่วยเหลือฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ขณะที่การประทับตราว่าด้อยค่าจากสังคมและบุคคลใกล้ชิด ไม่มีความสัมพันธ์ ทั้งนี้กลุ่มตัวแปรอิสระสามารถร่วมกันทำนายเจตคติฯ ได้ร้อยละ 17 (R2 = .17, p <.001) โดยมีเพียงการประทับตราว่าด้อยค่าจากตนเอง (β = -.32, p <.001) และความรอบรู้ทางสุขภาพจิต (β = .23, p = .004) เท่านั้นที่เป็นตัวทำนายอย่างมีนัยสำคัญ สรุปได้ว่า ปัจจัยภายในบุคคลเป็นกลไกหลักที่ขับเคลื่อนเจตคติในการแสวงหาความช่วยเหลือของวัยรุ่นมากกว่าปัจจัยแวดล้อมภายนอกจึงเสนอแนะให้สถานศึกษาและผู้ปฏิบัติงานด้านสุขภาพจิตพิจารณาบูรณาการเนื้อหาด้านการส่งเสริมความรอบรู้ทางสุขภาพจิตเข้าเป็นส่วนหนึ่งของหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน หรือกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน อย่างเป็นรูปธรรม เพื่อสร้างภูมิคุ้มกันและปรับเปลี่ยนมุมมองให้วัยรุ่นมองว่าปัญหาสุขภาพจิตเป็นเรื่องปกติที่สามารถจัดการได้

Discussion

More

Suggest a correction or report