Research indexThesis
ขอบเขตทางกฎหมายในการใชมาตรการเฝาตดตามบคคลทางกายภาพเพอการสบสวนสอบสวนคดอาญา
แก้วประดับ
1 Jan 2025
ขอบเขตทางกฎหมายในการใชมาตรการเฝาตดตามบคคลทางกายภาพเพอการสบสวนสอบสวนคดอาญา
แก้วประดับ · 2025 · Subscription
The full text is at the publisher
You can read the abstract here, or open it at the publisher.
Abstract
เอกัตศึกษาฉบับนี้มีวัตถุประสงค์มุ่งศึกษาขอบเขตทางกฎหมายในการใช้มาตรการเฝ้าติดตาม บุคคลทางกายภาพ (Physical Surveillance) เพื่อการสืบสวนสอบสวนคดีอาญา โดยมุ่งศึกษาปัญหาของ การไม่มีขอบเขตทางกฎหมายในการใช้มาตรการดังกล่าวในประเทศไทย ซึ่งการไม่มีขอบเขตนี้ ส่งผลกระทบที่ส าคัญสองประการได้แก่ กระทบต่อสิทธิและเสรีภาพของประชาชน และกระทบด้านความ ปลอดภัยในการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ จึงจ าเป็นต้องศึกษาและวิเคราะห์ เพื่อหามาตรการ หรือแนวทางที่เหมาะสมในการก าหนดขอบเขตการใช้มาตรการเฝ้าติดตามบุคคลทางกายภาพ ในประเทศ ไทยให้มีประสิทธิภาพและเหมาะสม จากการศึกษาแนวคิดและทฤษฎีที่เกี่ยวกับการใช้มาตรการเฝ้าติดตามบุคคลทางกายภาพ และมาตรการบังคับอื่นที่ใกล้เคียง ประกอบกับการศึกษาวิเคราะห์กฎหมายต่างประเทศ ได้แก่ ประเทศ สหรัฐอเมริกา ประเทศเยอรมนี และประเทศอังกฤษ โดยวิเคราะห์แบ่งเป็น 5 ประเด็น ได้แก่ นิยามของ มาตรการเฝ้าติดตามบุคคลทางกายภาพ ลักษณะและผลกระทบของมาตรการ ประเภทความผิดที่จะ สามารถใช้มาตรการได้ การใช้และเงื่อนไขในการใช้มาตรการ และกลไกการควบคุมตรวจสอบการใช้ มาตรการ พบว่ากฎหมายของไทยในปัจจุบันไม่มีการก าหนดขอบเขตทางกฎหมายในทั้ง 5 ประเด็นไว้เลย ซึ่งเป็นการขัดกับแนวคิดและทฤษฎีตามที่ได้ศึกษา และแตกต่างจากกฎหมายต่างประเทศที่มีการก าหนด ขอบเขตการใช้ไว้ ด้วยเหตุนี้ ผู้วิจัยจึงมีข้อเสนอแนะให้มีการแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ซึ่งเป็นกฎหมายกลางส าหรับเจ้าหน้าที่ที่จะต้องน าไปใช้ในการสืบสวนสอบสวนคดีอาญา โดยก าหนดนิยาม ของมาตรการเฝ้าติดตามบุคคลทางกายภาพ ก าหนดขอบเขตของการใช้มาตรการ เพื่อให้การใช้มาตรการ มีประสิทธิภาพเหมาะสมมากยิ่งขึ้น และมีข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการศึกษาต่อไปในอนาคตเกี่ยวกับการ ก าหนดความผิดฐานใช้มาตรการเฝ้าติดตามบุคคลทางกายภาพที่เกินขอบเขต อันจะน าไปสู่การคุ้มครองสิทธิ และเสรีภาพของประชาชนที่มากขึ้น และเสริมสร้างความปลอดภัยในการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ให้มากยิ่งขึ้น