Τα τελευταία χρόνια ο ρόλος της οικογένειας για την καλλιέργεια των θετικών στάσεων και επιδόσεων των μαθητών απέναντι στα Μαθηματικά είναι αδιαμφισβήτητος. Η συμμετοχή, οι προσδοκίες, η παρότρυνση και η συμπεριφορά των γονέων εξασφαλίζουν την πρόοδο και τη θετική στάση των μαθητών στα Μαθηματικά, καθώς οι ίδιοι αισθάνονται υπεύθυνοι για την πρόοδο των παιδιών τους. Ωστόσο, οι μελέτες αυτές έχουν εστιάσει κυρίως στη γονική συμμετοχή των γονέων σε παιδιά που φοιτούν στο Δημοτικό σχολείο και δεν έχει διεξαχθεί καμία έρευνα που να εξετάζει και να συγκρίνει τη γονική συμμετοχή σε παιδιά από δυο διαφορετικές βαθμίδες εκπαίδευσης στη χώρα μας. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτελεί η διερεύνηση των πεποιθήσεων των γονέων και των μαθητών για την έμμεση και άμεση γονική συμμετοχή στα Μαθηματικά στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Τα δεδομένα συλλέχτηκαν μέσω τεσσάρων ερωτηματολογίων σε 125 μαθητές/τριες της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που φοιτούν σε Δημοτικά και Γυμνάσια της Ρόδου, τα οποία δεν είναι πολυπολιτισμικά και σε 79 γονείς τους. Τα αποτελέσματα της μελέτης για τους μαθητές έδειξαν ότι η άμεση γονική συμμετοχή επηρεάζεται από την ηλικία των παιδιών. Τα παιδιά στο Δημοτικό Σχολείο έχουν περισσότερη βοήθεια από τους γονείς τους και συγκεκριμένα από τη μητέρα τους. Φαίνεται ότι οι γονείς στο Γυμνάσιο δεν παρεμβαίνουν τόσο με βάση την ηλικία του παιδιού τους. Επίσης, παρατηρήθηκαν κάποιες μικρές διαφοροποιήσεις ως προς την έμμεση συμμετοχή στο σπίτι για τους μαθητές Δημοτικού-Γυμνασίου. Πιο συγκεκριμένα, τα ποσοστά για τους μαθητές γυμνασίου ήταν πιο χαμηλά σε σχέση με το αν θεωρούν σημαντικό να τα πηγαίνουν καλά στα Μαθηματικά, τις προσδοκίες των γονιών ότι θα τα πηγαίνουν καλά στα μαθηματικά και κυρίως αν τους βοηθούν οι γονείς τους ότι μπορούν να τα καταφέρουν στα Μαθηματικά. Επιπλέον, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η μητέρα από το Δημοτικό είναι εκείνη που συμμετέχει σε σχολικές εκδηλώσεις, ενώ η μητέρα στο Γυμνάσιο ενημερώνεται για την πρόοδο του μαθητή. Ωστόσο, οι συναντήσεις με τους εκπαιδευτικούς φαίνεται να μην είναι επαρκείς και από τους δυο γονείς. Ως προς τους παράγοντες που αφορούν το γονέα, οι περισσότεροι/ες μαθητές/τριες Δημοτικού και Γυμνασίου υποστήριξαν ότι ο πατέρας τους έχει μαθηματικές γνώσεις, για να τους/τις βοηθήσει στα Μαθηματικά. Αντίστοιχα, στην ίδια ερώτηση με το αν θεωρούν πως η μητέρα τους έχει μαθηματικές γνώσεις, για να τους/τις βοηθήσει στα Μαθηματικά, οι περισσότεροι/ες μαθητές Δημοτικού και Γυμνασίου ήταν ουδέτεροι. Τέλος, ως προς τους παράγοντες που αφορούν το/τη μαθητή/τρια, η μελέτη έδειξε ότι τόσο τα αγόρια όσο και τα κορίτσια δεν έχουν διαφορές ως προς τον τρόπο που κατανοούν τη σχέση των γονέων τους με τα Μαθηματικά, αλλά και τον τρόπο που οι γονείς τους τα αντιμετωπίζουν. Από την άλλη πλευρά, τα αποτελέσματα των γονέων στην άμεση συμμετοχή έδειξαν ότι οι γονείς Δημοτικού χρησιμοποιούν εξωσχολικά βοηθήματα, ενώ του Γυμνασίου δεν κάνουν χρήση αυτών των βιβλίων. Επίσης, δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές, διαφοροποιήσεις ως προς την έμμεση συμμετοχή στο σπίτι για τους γονείς Δημοτικού-Γυμνασίου αν και τα ποσοστά για τους γονείς γυμνασίου ήταν πιο χαμηλά σε όλες τις ερωτήσεις και ιδιαίτερα σε σχέση με τις προσδοκίες των γονιών ότι το παιδί τους θα τα πηγαίνει καλά στα Μαθηματικά. Σχετικά με την επικοινωνία με το σχολείο και τη συμμετοχή των γονέων σε σχολικές δραστηριότητες οι περισσότεροι γονείς Δημοτικού και Γυμνασίου συμφώνησαν ότι συγκλίνουν στην άποψη ότι πρέπει να υπάρχει επικοινωνία μεταξύ των γονέων και του εκπαιδευτικού. Σχετικά με το αν οι γονείς συμμετέχουν σε συλλόγους γονέων και κηδεμόνων, οι περισσότεροι γονείς Δημοτικού και Γυμνασίου έχουν αρνητική στάση. Ως προς τους παράγοντες που αφορούν το γονέα, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι γονείς θεωρούν ότι κατέχουν τις μαθηματικές γνώσεις και τα κατάλληλα εφόδια στα Μαθηματικά ώστε να βοηθούν τα παιδιά τους. Ακόμη, οι πεποιθήσεις των γονέων ότι τα Μαθηματικά είναι ένα σημαντικό και ενδιαφέρον μάθημα είναι επίσης ένας σημαντικός παράγοντας με αποτέλεσμα οι γονείς να παρεμβαίνουν στα Μαθηματικά και να βοηθούν τα παιδιά τους. Επίσης, η πεποίθηση ότι οι γονείς του Γυμνασίου είναι καλοί στα Μαθηματικά φάνηκε να μην είναι τόσο ισχυρή όσο στους γονείς Δημοτικού, αλλά και στις δύο περιπτώσεις αποτελεί σημαντική παράμετρο. Ένας άλλος εξίσου σημαντικός παράγοντας είναι και η αυτοπεποίθηση που νιώθουν οι γονείς του Δημοτικού σχετικά με το μάθημα των Μαθηματικών. Παράλληλα, φάνηκε ότι ο παράγοντας άγχος-ανασφάλεια των γονέων και για τις δύο βαθμίδες απέναντι στα Μαθηματικά δεν επηρεάζει την εμπλοκή τους στη βοήθεια που προσφέρουν στα Μαθηματικά στα παιδιά τους. Ακόμη, φαίνεται ότι ούτε οι αρνητικές εμπειρίες των γονέων για το μάθημα των Μαθηματικών επηρεάζει τη γονική συμμετοχή και για τις δύο ομάδες γονέων Δημοτικού-Γυμνασίου. Τέλος, ως προς τους παράγοντες που σχετίζονται με τον/την μαθητή/τρια, η παρούσα εργασία έδειξε ως προς τους γονείς ότι το φύλο και ο βαθμός των παιδιών δεν επηρεάζει τη γονική συμμετοχή στα Μαθηματικά.