Η ακτινοθεραπεία, τόσο ως μονοθεραπεία, όσο και ως αναπόσπαστο τμήμα ενός πολυδιάστατου θεραπευτικού σχεδίου σε συνδυασμό με χειρουργική επέμβαση ή χημειοθεραπεία, αποτελεί έναν από τους κύριους πυλώνες της ογκολογικής προσέγγισης, ιδιαίτερα στους καρκίνους του ενδομητρίου και του τραχήλου της μήτρας, οι οποίοι συγκαταλέγονται στα συχνότερα νεοπλάσματα του γυναικείου γεννητικού συστήματος. Λόγω των διαφοροποιήσεων που παρουσιάζουν οι δύο αυτές μορφές καρκίνου ως προς την ανάπτυξη, την κλινική πορεία και την απόκριση στη θεραπεία, η διαχείρισή τους καθίσταται εξαιρετικά σύνθετη αναδεικνύοντας την ακτινοθεραπεία-είτε μέσω εξωτερικής δέσμης, είτε μέσω βραχυθεραπείας-ως κρίσιμο συστατικό για την επίτευξη τοπικού ελέγχου του όγκου, τη μείωση του κινδύνου υποτροπής ή μετάστασης και τη βελτίωση της επιβίωσης και της ποιότητας ζωής των ασθενών. Καθώς η επιλογή της βέλτιστης θεραπευτικής προσέγγισης εξαρτάται από το στάδιο της νόσου, τη γενική κατάσταση της ασθενούς και τις εξατομικευμένες κλινικές ανάγκες, η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματοποιεί μια αναλυτική αφηγηματική ανασκόπηση (narrative review) της πρόσφατης διεθνούς βιβλιογραφίας. Στο πλαίσιο αυτό, εξετάζονται κλινικές μελέτες που αφορούν την ακτινοθεραπεία και τη βραχυθεραπεία, προσδιορίζοντας τα πλεονεκτήματα, τις θεραπευτικές προκλήσεις, τις παρενέργειες και τα σύγχρονα ακτινοθεραπευτικά πρωτόκολλα, ενώ αναδεικνύονται οι σημαντικότερες εξελίξεις στον τομέα. Μέσα από τη συστηματική αυτή καταγραφή, η μελέτη αποσκοπεί στην παροχή μιας ολοκληρωμένης εικόνας για τον ρόλο της ακτινοθεραπείας στην καθημερινή κλινική πρακτική, επιδιώκοντας την έγκυρη ενημέρωση και καθοδήγηση των επαγγελματιών υγείας, καθώς και την περαιτέρω ενίσχυση της επιστημονικής έρευνας και των θεραπευτικών στρατηγικών στον συγκεκριμένο τομέα την ογκολογίας.