Ο καρκίνος των ωοθηκών είναι μια κύρια αιτία θνητότητας από γυναικολογικό καρκίνο, κυρίως οφειλόμενη στην καθυστερημένη διάγνωση και τα υψηλά ποσοστά υποτροπής. Η αποτελεσματική παρακολούθηση είναι απαραίτητη για τη βελτιστοποίηση των ασθενών και οι καρκινικοί δείκτες παίζουν κρίσιμο ρόλο σε αυτό το πλαίσιο. Ο CA-125 παραμένει ο πιο ευρέως χρησιμοποιούμενος βιοδείκτης για την ανταπόκριση μετά τη θεραπεία, παρέχοντας πολύτιμες πληροφορίες για την απόκριση στη θεραπεία, την υπολειμματική νόσο και την υποτροπή, αν και η ευαισθησία του σε νόσο πρώιμου σταδίου και η ειδικότητα του είναι περιορισμένες. Η HE4 συμπληρώνοντας το CA-125, βελτιώνει τη διαγνωστική της ακρίβεια, ιδιαίτερα όταν ενσωματώνεται σε αλγόριθμους πολλαπλών δεικτών όπως ο ROMA. Οι ιστολογικά ειδικοί δείκτες, συμπεριλαμβανομένων της AFP, της LDH και των ινχιμπινών, είναι κρίσιμοι για τους μη επιθηλιακούς όγκους, αντανακλώντας την ετερογένεια του καρκίνου των ωοθηκών. Οι αναδυόμενοι βιοδείκτες, όπως το κυκλοφορούν DNA του όγκου, τα μικρονικά και οι πρωτεωμικές υπογραφές, υπόσχονται πρώιμη ανίχνευση, εξατομικευμένη παρακολούθηση και ιατρική ακριβείας. Παρά τη χρησιμότητα τους, οι βιοδείκτες πρέπει να ερμηνεύονται εντός ενός πολυδιάστατου πλαισίου, παράλληλα με την κλινική αξιολόγηση και την απεικόνιση, για να εξισορροπεί η πρώιμη ανίχνευση με τα ανθρωποκεντρικά αποτελέσματα. Η μελλοντική έρευνα θα πρέπει να εστιαστεί στην επικύρωση νέων δεικτών και στη βελτίωση εξατομικευμένων στρατηγικών επιτήρησης.