Η άνοια αποτελεί ένα σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από την προοδευτική έκπτωση των νοητικών λειτουργιών και συνιστά σήμερα μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας λόγω της αυξανόμενης γήρανσης του πληθυσμού. Τα νευροψυχιατρικά συμπτώματα που συχνά συνοδεύουν την πορεία της νόσου όπως διέγερση, ψευδαισθήσεις και παραληρητικές ιδέες, οδηγούν συχνά στη χρήση φαρμακολογικών παρεμβάσεων, με τα αντιψυχωτικά να αποτελούν μία από τις κύριες θεραπευτικές επιλογές, ιδιαίτερα στα τελικά στάδια της νόσου. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη της χρήσης αντιψυχωτικής φαρμακευτικής αγωγής σε ασθενείς με άνοια τελικού σταδίου. Η μελέτη βασίζεται σε δεδομένα από την παρακολούθηση και καταγραφή ασθενών από μονάδες της Ελληνικής Εταιρίας Νόσου Αλτσχαιμερ και Συγγενών Διαταραχών, οι οποίοι απεβίωσαν το διάστημα 1997-2025 και στόχος είναι η σύγκριση των αποτελεσμάτων μας με παγκόσμια βιβλιογραφικά δεδομένα. Από τους 533 καταγεγραμμένους ασθενείς με επαρκείς πληροφορίες για τη φαρμακευτική αγωγή που ελάμβαναν τα τελευταία χρόνια της ζωής τους, προέκυψε ότι αντιψυχωτική αγωγή λάμβαναν οι 159 από τους 533 ασθενείς, με ποσοστό 30%, με κυρίως χρησιμοποιούμενα αντιψυχωτικά φάρμακα την κουετιαπίνη (17%) και την ρισπεριδόνη (8,25%). Υπολογίστηκε επίσης και το ποσοστό χρήσης αντιανοικών, αντικαταθλιπτικών και αγχολυτικών φαρμάκων. Το ποσοστό των ασθενών που λάμβαναν αντιψυχωσική φαρμακευτική αγωγή στο παρόν δείγμα ανήλθε στο 30% (159/533), γεγονός που συνάδει με τα ευρήματα της διεθνούς βιβλιογραφίας και επιβεβαιώνει ότι η χρήση αντιψυχωτικών σε ασθενείς με άνοια παραμένει διαδεδομένη, παρά τις επίσημες συστάσεις περιορισμού τους. Αρκετές μελέτες σε ευρωπαϊκά και διεθνή πλαίσια καταγράφουν παρόμοια ή και υψηλότερα ποσοστά. Συνολικά, τα ευρήματα της παρούσας μελέτης ευθυγραμμίζονται με τα διεθνή δεδομένα, ενισχύοντας την εικόνα ότι, παρά τις κατευθυντήριες οδηγίες και τις ενδείξεις για ανεπαρκή μακροπρόθεσμη αποτελεσματικότητα και σημαντικές ανεπιθύμητες ενέργειες, τα αντιψυχωσικά παραμένουν ευρέως χρησιμοποιούμενα για τη διαχείριση των συμπεριφορικών και ψυχολογικών συμπτωμάτων της άνοιας (BPSD). Απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για τη βελτιστοποίηση των θεραπευτικών στρατηγικών στον ευάλωτο αυτό πληθυσμό.