Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η εξέταση του φαινομένου της εργαλειοποίησης και στράτευσης ανηλίκων στην Μέση Ανατολή, με ιδιαίτερη έμφαση στην περίπτωση του Αφγανιστάν. Γίνεται μια ανάλυση της πολύπλοκης πραγματικότητας της παιδικής ηλικίας σε συνθήκες παρατεταμένων συγκρούσεων, καθώς και οι μηχανισμοί μέσω των οποίων πολιτικοί, θρησκευτικοί και στρατιωτικοί δρώντες εκμεταλλεύονται την ευαλωτότητα των ανηλίκων για την προώθηση στρατηγικών και ιδεολογικών στόχων. Η εργασία δομείται σε τρία βασικά μέρη. Αρχικά παρουσιάζεται το ιστορικό και γεωπολιτικό πλαίσιο του Αφγανιστάν και αναλύεται η δράση οργανώσεων όπως οι Ταλιμπάν, το Ισλαμικό Κράτος (ISIS) και το Δίκτυο Χακάνι, με έμφαση στους μηχανισμούς στρατολόγησης, προπαγάνδας και ψυχολογικής πίεσης, καθώς και σε φαινόμενα όπως το bacha bazi. Έπειτα, διερευνώνται οι κοινωνικοπολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες που ενισχύουν τη συμμετοχή ανηλίκων σε ένοπλες ομάδες, οι συνέπειες αυτής της εμπλοκής και οι δυνατότητες επανένταξης. Παράλληλα, αναλύεται ο ρόλος της διεθνούς κοινότητας, αναδεικνύοντας ζητήματα αναποτελεσματικότητας και γεωπολιτικών σκοπιμοτήτων. Τέλος, μέσω βιβλιογραφικής επισκόπησης, περιπτωσιολογικής ανάλυσης και αξιοποίησης ποιοτικών μαρτυριών, η εργασία επιχειρεί να χαρτογραφήσει συστηματικά το φαινόμενο και να φωτίσει την εμπειρία των παιδιών-μαχητών, θέτοντας παράλληλα το ερώτημα της δυνατότητας ουσιαστικής διεθνούς ανταπόκρισης.