Research indexThesis
Η επίδραση της διατροφής σε παραμέτρους της οικολογίας του πεπτικού συστήματος των πτηνών
Τσιρτσίκος
Open access
NobleIDark:/48914/w1/20260525/68135BD7DOI10.12681/eadd/41480
Η επίδραση της διατροφής σε παραμέτρους της οικολογίας του πεπτικού συστήματος των πτηνών
Τσιρτσίκος
NobleIDark:/48914/w1/20260525/68135BD7DOI10.12681/eadd/41480
Abstract
Ο σκοπός της παρούσης εργασίας ήταν η διερεύνηση της επίδρασης τριών διαφορετικών επιπέδων προσθήκης ενός πολυστέλεχους προβιοτικού σκευάσματος (ΠΣ) και ενός μίγματος αιθερίων ελαίων (ΜΑΕ) στα παραγωγικά χαρακτηριστικά, στους συντελεστές φαινομένης πεπτικότητας, στη σύσταση των εντερικών βλεννοπρωτεϊνών και τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του εντέρου ορνιθίων κρεοπαραγωγής. Αρσενικά ορνίθια μίας ημέρας τοποθετήθηκαν τυχαία σε 5 πειραματικές επεμβάσεις: βασικό σιτηρέσιο ανά παραγωγική φάση (ΒΣ) χωρίς προσθήκη πρόσθετων διατροφής (μάρτυρας, C), ΒΣ με προσθήκη 2,5 mg αβιλαμυκίνης / kg τροφής (επέμβαση Α) και για το πείραμα Α, ΒΣ με προσθήκη 108, 109 και 1010 CFU ΠΣ / kg τροφής (επέμβαση P1, P2, P3 αντίστοιχα), ενώ για το πείραμα Β, ΒΣ με προσθήκη 80, 125 και 250 mg MAE / kg τροφής (επέμβαση Ε1, Ε2, Ε3 αντίστοιχα). Για το πείραμα Α, η αύξηση του ΣΒ για τη συνολική διάρκεια του πειράματος ήταν σημαντικά υψηλότερη στην επέμβαση Ρ1 σε σύγκριση με τις επεμβάσεις Ρ2, C και P3. Ο ΣΕΤ για τη συνολική διάρκεια του πειράματος στις επεμβάσεις Ρ1 και Α ήταν βελτιωμένος σε σύγκριση με τις τιμές του ΣΕΤ στις υπόλοιπες επεμβάσεις. Η ειλεακή πεπτικότητα των αζωτούχων και των λιπαρών ουσιών ήταν υψηλότερη στην επέμβαση του αντιβιοτικού. Στο τυφλό έντερο των ορνιθίων 42 ημερών, η συγκέντρωση της Ν-ακετυλ-γλουκαζαμίνης και της γαλακτόζης μειώθηκε γραμμικά ενώ η συγκέντρωση της φουκόζης αυξήθηκε γραμμικά με την αύξηση του επιπέδου προσθήκης του προβιοτικού στο σιτηρέσιο. Το ύψος των λαχνών και το βάθος των κρυπτών στο τυφλό έντερο αυξήθηκαν γραμμικά με την αύξηση του επιπέδου προσθήκης προβιοτικού. Η αύξηση του επιπέδου προσθήκης είχε ως αποτέλεσμα τη γραμμική αύξηση του πάχους του γλυκοκάλυκα στο δωδεκαδάκτυλο ορνιθίων 14 και 42 ημερών. Για το πείραμα Β, παρατηρήθηκε γραμμική αύξηση του ΣΒ και τετραγωνική επίδραση της κατανάλωσης της τροφής για τη συνολική διάρκεια του πειράματος με την αύξηση της συγκέντρωσης του ΜΑΕ στο σιτηρέσιο. Tα ορνίθια, που το σιτηρέσιό τους περιείχε αβιλαμυκίνη, είχαν υψηλότερη πεπτικότητα λιπαρών ουσιών σε σύγκριση με τα υπόλοιπα ορνίθια. Oι βλεννοπρωτεΐνες του ειλεού των ορνιθίων στις επεμβάσεις με το ΜΑΕ είχαν υψηλότερο ποσοστό μαννόζης σε σχέση με το μάρτυρα, ενώ το ποσοστό της γαλακτόζης ήταν υψηλότερο στις επεμβάσεις Ε2 και Ε3 σε σύγκριση με τις επεμβάσεις C και Α. Στα ορνίθια 14 ημερών, η αύξηση του επιπέδου προσθήκης ΜΑΕ στο σιτηρέσιο είχε ως αποτέλεσμα την επίδραση στη συγκέντρωσης της μαννόζης και της Ν-ακετυλ-γαλακτοζαμίνης στο δωδεκαδάκτυλο, στη συγκέντρωση της μαννόζης,της γαλακτόζης και της φουκόζης στον ειλεό και στη συγκέντρωση της Ν-ακετυλ-γαλακτοζαμίνης στο τυφλό έντερο των πτηνών. Τέλος, με την αύξηση του επιπέδου προσθήκης ΜΑΕ παρατηρήθηκε γραμμική αύξηση του ύψους των λαχνών στον ειλεό ορνιθίων 42 ημερών. Τα αποτελέσματα της παρούσης έρευνας παρέχουν σημαντικές πληροφορίες για την αποτελεσματική αντικατάσταση αντιμικροβιακών αυξητικών παραγόντων με πρόσθετα διατροφής που βασίζονται σε ζωντανούς μικροοργανισμούς ή σε ενεργές ουσίες φυτικών εκχυλισμάτων.